Το forum του μεταφυσικού

Το forum του μεταφυσικού (http://www.metafysiko.gr/forum/index.php)
-   Εσωτερική Αναζήτηση – Φιλοσοφία – Επιστήμες (http://www.metafysiko.gr/forum/forumdisplay.php?f=14)
-   -   Γνωρίζουμε τον εαυτό μας; (http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=8590)

Λευκός Λύκος 27-12-16 18:30

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από nikodhmos (Μήνυμα 126825)
Ευχαριστώ. Ωραία, με τους ορισμούς της Λ.Λ., ποιο θα μπορούσε να είναι το αναλλοίωτο μέρος του εαυτού; Τα βιώματα πληθαίνουν, τα κύτταρα ανανεώνονται. Και αν υπήρχε αναλλοίωτο, γιατί να έχει την αποκλειστικότητα στην ανακαλυψιμότητα; Και στους άλλους τομείς της ζωής γίνονται ανακαλύψεις που δεν είναι και μόνιμες, αφού τα δεδομένα και οι καταστάσεις είναι κι αυτά ρευστά. Και πώς να ανακαλύψω άπαξ το αναλλοίωτο του εαυτού μου, αφού η ίδια η ανακάλυψη είναι αρκετά σημαντική για να με αλλάξει ριζικά;

Αν χωρίς διαίρεση, δεν υπάρχει εξέλιξη, τότε κι ο εαυτός πρέπει να χρειάζεται την διαίρεση για να εξελιχθεί. Εφ' όσον διαιρείται εξακολουθεί να παραμένει σε κάθε διαιρεμένο μέρος. Οπότε ίσως ο εαυτός να είναι παντού, συνδεδεμένος με όλα τα μέρη της ύπαρξής μας. Κι επειδή δεν το 'χω ιδιαίτερα με τις θετικές επιστήμες, θα ήθελα κάποιος να μου πει, αν θα μπορούσε να παραμένει το αναλλοίωτο (άφθαρτο) στοιχείο του εαυτού και ταυτόχρονα να εξελίσσεται.

Robespierre 27-12-16 20:00

Εξαρτάται τι εννοείς εξέλιξη. Αν κάτι είναι άπειρο ή κομμάτι του απείρου, τότε είτε διευρύνεται είτε συρρικνώνεται, πάλι παραμένει άπειρο. Μιλάω για τον Εαυτό, σαν κομμάτι του Όλου, της φύσης αν θέλεις να το δεις από πιο... γήινη σκοπιά. Παρόλα αυτά, το ότι κάτι είναι άφθαρτο (πιστεύω πως είναι) δεν σημαίνει ότι γνωρίζει τα πάντα. Μπορεί να έχει άγνοια των πάντων επίσης. Είναι η πρωταρχική κατάσταση αυτή.

Λευκός Λύκος 27-12-16 20:17

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Robespierre (Μήνυμα 126839)
Εξαρτάται τι εννοείς εξέλιξη. Αν κάτι είναι άπειρο ή κομμάτι του απείρου, τότε είτε διευρύνεται είτε συρρικνώνεται, πάλι παραμένει άπειρο. Μιλάω για τον Εαυτό, σαν κομμάτι του Όλου, της φύσης αν θέλεις να το δεις από πιο... γήινη σκοπιά. Παρόλα αυτά, το ότι κάτι είναι άφθαρτο (πιστεύω πως είναι) δεν σημαίνει ότι γνωρίζει τα πάντα. Μπορεί να έχει άγνοια των πάντων επίσης. Είναι η πρωταρχική κατάσταση αυτή.

Ήθελα να συνδέσω αυτό που συμβαίνει στον εαυτό, με τον Θεό. Ότι είμαστε κι εμείς μέρη του Θεού, σε ποιο μεγάλη κλίμακα.

nikodhmos 28-12-16 00:11

Ρομπ για τρίτη φορά: ποιο είναι το αναλλοίωτο; Έχεις δόσει μόνο έναν μη-λόγο για τον οποίο απαραιτήτως υπάρχει αναλλοίωτο μέρος της συνείδησης, και ούτε ένα παράδειγμα για το ποιο μπορεί να είναι αυτό το μέρος. Και τώρα τσουπ το περιβόητο ιερό κεφαλαίο στη λέξη Εαυτός. Μέχρι να βρω τη σελίδα αλλάξαμε βιβλίο;

Logical Faith 28-12-16 04:10

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Λευκός Λύκος (Μήνυμα 126841)
Ήθελα να συνδέσω αυτό που συμβαίνει στον εαυτό, με τον Θεό. Ότι είμαστε κι εμείς μέρη του Θεού, σε ποιο μεγάλη κλίμακα.

Έχω αναφέρει πως είναι παράλογο ο Θεός να ονειρεύεται ταυτόχρονα ότι είναι τα πάντα στον κόσμο. Δεν μπορούν να υπάρχουν ταυτόχρονα δισεκατομμύριες συνειδήσεις που η μια στρέφεται κατά της άλλης στον κόσμο. Ο Θεός εναντίον του Θεού, lol.

Είναι παραλογισμός να πιστεύουμε ότι ο κόσμος είναι όνειρο του Θεού, γιατί ο Θεός δεν μπορεί να παίζει ταυτόχρονα δισεκατομμύριους ρόλους και πάνω απ' όλα να έχουμε άγνοια ότι είμαστε ο Θεός.

Και πιστεύω ότι αυτό δεν τιμά και τον Θεό, αλλά τον παρουσιάζει ως ον άγνοιας αλλά και εγκληματία, αφού πολλοί ρόλοι που παίζει στο δήθεν όνειρό του είναι δολοφονικοί και μοχθηροί.

Δηλαδή ο κόσμος έτσι όπως το λέει η συγκεκριμένη ινδουστική αίρεση, είναι εξέλιξη της άγνοιας. Lol!:p

Robespierre 28-12-16 11:25

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από nikodhmos (Μήνυμα 126844)
Ρομπ για τρίτη φορά: ποιο είναι το αναλλοίωτο; Έχεις δόσει μόνο έναν μη-λόγο για τον οποίο απαραιτήτως υπάρχει αναλλοίωτο μέρος της συνείδησης, και ούτε ένα παράδειγμα για το ποιο μπορεί να είναι αυτό το μέρος. Και τώρα τσουπ το περιβόητο ιερό κεφαλαίο στη λέξη Εαυτός. Μέχρι να βρω τη σελίδα αλλάξαμε βιβλίο;

nikodhmos, δεν καταλαβαίνω τι προσπαθείς να αποδείξεις με αυτά που γράφεις. Το αίσθημα της ύπαρξης, που ανάφερε ο Λ.Λ, σου είναι αρκετό; Αν αντιλαμβάνεσαι μόνο αυτό, έχει καλώς. Αυτό αρκεί για να συζητήσουμε. Αν ούτε αυτό το καταλαβαίνεις, τότε άστο καλύτερα...

Robespierre 28-12-16 11:35

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Λευκός Λύκος (Μήνυμα 126841)
Ήθελα να συνδέσω αυτό που συμβαίνει στον εαυτό, με τον Θεό. Ότι είμαστε κι εμείς μέρη του Θεού, σε ποιο μεγάλη κλίμακα.

Είμαστε μέρη του Όλου, του σύμπαντος, αυτό είναι δεδομένο. Ακόμα και τα "υλικά κατασκευής" μας, προέρχονται από το άμεσο περιβάλλον μας. Και το κομμάτι της συνείδησης, αποτελεί μια εκδηλωμένη ιδιότητα του. Αν υποθέσουμε ότι το Όλο είναι ο Θεός ή κομμάτι του Θεού, ή με τη λέξη Θεό εννοούμε το Όλο, ένα τόσο αφηρημένο κομμάτι μας όπως η ανθρώπινη συνείδηση, δεν μπορεί παρά να είναι ένα κομμάτι του Όλου και αυτή. Ακόμη και υλιστικά να το σκεφτείς δηλαδή, ο Εαυτός είναι ένα κομμάτι από το σύμπαν δηλαδή. Μια σαφής ιδεαλιστική προέκταση είναι ότι ο Εαυτός είναι κομμάτι του Θεού, και σαν τέτοιο πρέπει να φέρει τις βασικές του ιδιότητες αδιαφοροποίητες. Δηλαδή βρίσκεται εκτός τόπου, χρόνου, φθοράς ή εντροπίας κτλ. Όπως και να το δεις, εκεί καταλήγεις.

ilias1990 28-12-16 12:00

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την εξέλιξη της συζήτησης αν και οφείλω να ομολογήσω ότι κάποια πράγματα ήταν λίγο δυσνόητα για μένα. Το θέμα κατ'εμέ είναι ότι δεν εστιάζουμε στα απλά και αρχικά πρώτα, για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Μια δικιά μου προσέγγιση είναι ότι υπάρχει η κοινή λογική και η ατομική λογική. Η κοινή λογική είναι παρόμοια σε όλους τους ανθρώπους γιατί αποτελείται από τα θρησκευτικά, κοινωνικά και γενικότερα ηθικοπλαστικά πρότυπα ανά τους αιώνες ενώ η ατομική, αν και επηρεάζεται από την κοινή, εμπεριέχει προσωπικά μας βιώματα, αναμνήσεις και όλα αυτά που προαναφέρθηκαν. Ένα μεγάλο πρώτο βήμα λοιπόν αυτογνωσίας είναι να απελευθερωθούμε από όλα αυτά που έχουν διαμορφώσει την κοινή λογική γιατί είναι δεσμά τα οποία μας περιορίζουν. Έπειτα θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε και να ξεχωρίσουμε το γιατί σκεφτόμαστε όπως σκεφτόμαστε ατομικά και τι μας έχει κάνει αυτό που είμαστε σήμερα. Θάρρος δηλαδή, ειλικρίνεια με τον εαυτό μας και απομάκρυνση όλων των παρωπίδων.

Robespierre 28-12-16 12:05

Ναι φυσικά και αυτό πρέπει να γίνει, αλλά πρέπει και να αναγνωρίσεις ποια είναι αυτά. Εδω μέσα για παράδειγμα κυκλοφορεί κάποιος που νομίζει ότι το μόνιμο μίσος είναι κομμάτι του εαυτού και όχι ψυχική κατάσταση (παθολογική πιο συγκεκριμένα). Έφερα αυτό το ακραίο παράδειγμα για να δείξω πως μόνο όταν συνειδητοποιήσεις το ουσιαστικό κομμάτι που αποτελείσαι, τότε θα δεις ότι τα άλλα είναι απλά ρόλοι που σε έβαλαν να παίξεις.

Λευκός Λύκος 28-12-16 16:16

Παράθεση:

Αρχική Δημοσίευση από Logical Faith (Μήνυμα 126845)
Έχω αναφέρει πως είναι παράλογο ο Θεός να ονειρεύεται ταυτόχρονα ότι είναι τα πάντα στον κόσμο. Δεν μπορούν να υπάρχουν ταυτόχρονα δισεκατομμύριες συνειδήσεις που η μια στρέφεται κατά της άλλης στον κόσμο. Ο Θεός εναντίον του Θεού, lol.

Είναι παραλογισμός να πιστεύουμε ότι ο κόσμος είναι όνειρο του Θεού, γιατί ο Θεός δεν μπορεί να παίζει ταυτόχρονα δισεκατομμύριους ρόλους και πάνω απ' όλα να έχουμε άγνοια ότι είμαστε ο Θεός.

Και πιστεύω ότι αυτό δεν τιμά και τον Θεό, αλλά τον παρουσιάζει ως ον άγνοιας αλλά και εγκληματία, αφού πολλοί ρόλοι που παίζει στο δήθεν όνειρό του είναι δολοφονικοί και μοχθηροί.

Δηλαδή ο κόσμος έτσι όπως το λέει η συγκεκριμένη ινδουστική αίρεση, είναι εξέλιξη της άγνοιας. Lol!:p

Πρώτον δεν έχω αναφερθεί σε καμιά θρησκεία, δεύτερον το θέμα μας είναι ο εαυτός και τρίτον είναι τόσο παράλογο, όσο το να είναι πανταχού παρών.


Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 17:54.

Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.