Το forum του μεταφυσικού

Το forum του μεταφυσικού (http://www.metafysiko.gr/forum/index.php)
-   Το ανεξήγητο στο χώρο των τεχνών (http://www.metafysiko.gr/forum/forumdisplay.php?f=16)
-   -   Tραγούδια με μυστηριακή ατμόσφαιρα και "παράξενους" στίχους (http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=1490)

Διαύγεια 04-07-06 03:31

The great stranger in House of Joy
 
in my hotel room overlooking Desamparados' Clanging Clock,
with the french balcony doors closed, and luminescent fixture out
"my room took on a near eastern aspect" that is I was reminded of Burroughs
with heart beating—and the blue wall of Polynesian Whorehouse, and
mirror framed in black as if in Black Bamboo-and wooden slated floor
and I in my bed, waiting, and slowly drifting away
but still thinking in my body till my body turned to passive wood
and my soul rocked back & forth preparing to slide out on eternal journey
backwards from my head in the dark
An hour, realizing the possible change in consciousness
that the Soul is independent of the body and its death
and that the Soul is not Me, it is the wholly other "whisper of consciousness"
from Above, Beyond, Afuera—
till I realize it existed in all its splendor in the Ideal or Imaginary
Toward which the me will travel when the body goes to the sands of Chancay
And at last, lying in bed covered my body with a splendid robe of
indian manycolors wool,
I gazed up at the grey gate of Heaven with a foreign eye
and yelled in my mind "Open up, for I am the Prince of eternity
come back to myself after a long journey in chaos,
open the Door of Heaven, My Soul, for I have come back to claim
my Ancient House
Let the Servants come forth to Welcome me and let Silent Harp make music
and bring my apparel of Rainbow and Star show me my shoes of Light and
my Pants of the Universe
Spread forth my meal of myriad lives, My Soul, and Show up thy
Face of Welcome
For I am the one who has dwelled in the secret Temple before,
and I have been man too long
And now I want to Hear Music of Joy beyond Death,
and now I am be who has waited to Welcome myself back Home
The great stranger is Home in his House of Joy."

Drymonia 04-07-06 10:13

Το μεταφυσικό μέσα από τον POE
 
DREAM-LAND


BY a route obscure and lonely,
Haunted by ill angels only,
Where an Eidolon, named NIGHT,
On a black throne reigns upright,
I have reached these lands but newly
From an ultimate dim Thule —
From a wild weird clime that lieth, sublime,
Out of SPACE — out of TIME.

Bottomless vales and boundless floods,
And chasms, and caves, and Titan woods,
With forms that no man can discover
For the dews that drip all over;
Mountains toppling evermore
Into seas without a shore;
Seas that restlessly aspire,
Surging, unto skies of fire;
Lakes that endlessly outspread
Their lone waters — lone and dead, —
Their still waters — still and chilly
With the snows of the lolling lily. By the lakes that thus outspread
Their lone waters, lone and dead, —

Their sad waters, sad and chilly
With the snows of the lolling lily, —
By the mountains — near the river
Murmuring lowly, murmuring ever, —
By the grey woods, — by the swamp
Where the toad and the newt encamp, —
By the dismal tarns and pools
Where dwell the Ghouls, —
By each spot the most unholy —
In each nook most melancholy, —
There the traveller meets aghast
Sheeted Memories of the Past —
Shrouded forms that start and sigh
As they pass the wanderer by —
White-robed forms of friends long given,
In agony, to the Earth — and Heaven.

For the heart whose woes are legion
'Tis a peaceful, soothing region —
For the spirit that walks in shadow
'Tis — oh 'tis an Eldorado!
But the traveller, travelling through it,
May not — dare not openly view it;
Never its mysteries are exposed
To the weak human eye unclosed;
So wills its King, who hath forbid
The uplifting of the fringed lid;
And thus the sad Soul that here passes
Beholds it but through darkened glasses. By a route obscure and lonely,
Haunted by ill angels only,

Where an Eidolon, named NIGHT,
On a black throne reigns upright,
I have wandered home but newly
From this ultimate dim Thule.

Διαύγεια 04-07-06 10:26

Just a perfect day
 
Just a perfect day,
Drink Sangria in the park,
And then later, when it gets dark,
We go home.
Just a perfect day,
Feed animals in the zoo
Then later, a movie, too,
And then home.

Oh it's such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.
Oh such a perfect day,
You just keep me hanging on,
You just keep me hanging on.

Just a perfect day,
Problems all left alone,
Weekenders on our own.
It's such fun.
Just a perfect day,
You made me forget myself.
I thought I was someone else,
Someone good.

Oh it's such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.
Oh such a perfect day,
You just keep me hanging on,
You just keep me hanging on.

You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow,
You're going to reap just what you sow...

Drymonia 04-07-06 10:33

Το μεταφυσικό μέσα από τον Clark Ashton Smith
 
The Potion of Dreams

What occult Circe of the hours of sleep
Mixeth the Cup of Dreams with potent art?
How doth the sorceress cunningly impart
To it such wondrous virtues, and where steep
That powerful potion? Opium poppies' brew
Nor hasheesh from far India's mystic land
Have not such properties, nor can command
Visions of more fantastic form and hue.


Pleasure and pain in mingling mystical
Are in that cup. There past and present meet,
With pageantry of earthly sights and sounds.
Abysses bottomless, heights that appall
With plainlands infinite about their feet,
And seas horizonless, lie in its bounds.



Διαύγεια 04-07-06 10:39

Alice in Wonderland
 
Alice in Wonderland
How do you get to Wonderland
Over the hill or underland
Or just behind a tree

When clouds go rolling by
They roll away and leave the sky
Where is the land behind the eye
People cannot see

Where can you see
Where do the stars go
Where is the crescent moon
They must be somewhere in the sunny afternoon

Alice in Wonderland
Where is the path to Wonderland
Over the hill or here or there
I wonder where

Cats and Rabbits
would reside in fancy little houses
and be dressed in shoes and hats and trouses
in a world of my own

all the flowers
would have very extra special powers
they would sit and talk to me for hours
when im lonely in a world of my own

there'd be new birds
lots of nice and friendly howdy-do birds
everyone would have a dozen blue birds

within that world of my own
i could listen to a beddling brook
and hear a song that i could understand
i keep wishing
it could be that way
because mmy world would be a wonderland

Drymonia 04-07-06 11:20

και για να τιμήσουμε και τους δικούς μας καλλιτέχνες:

Από τη γη στην Ανδρομέδα

¶ϊντε μες της γης το πυρωμένο κέντρο
άϊντε δυο πουλιά φιλιούνται σ' ένα δέντρο
άϊντε πέφτει λάβα, λάβα απ' τα φιλιά τους
άϊντε και φτερά απολιθωμένα απ' τα κορμιά τους.

¶ϊντε εκεί μακριά, μακριά στην Ανδρομέδα
άϊντε πίνουν τσίπουρο και τρων λακέρδα
άϊντε κάτι όντα περίεργα κι ωραία
άϊντε που είναι μόνα και ψάχνουν για παρέα.

¶ϊντε εκεί ψηλά στην άκαρπη Μελούνα
άϊντε φύτρωσε, φυτρωσε μια παπαρούνα
άϊντε που 'χει στόμα, στόμα και δαγκάνει
άϊντε κι όλο λέει πως δεν το ξανακάνει.

¶ϊντε εκει βαθιά, βαθιά στα σωθικά μου
άϊντε κάτι γίνεται κυρά μου
άϊντε χίλια άλογα τρελά γυρίζουν
άϊντε έξοδο ζητάν και μ' αρμενίζουν.

¶ϊντε εδώ σιμά κοντά δυο μέτρα βάθος
άϊντε λεν πως φυλακίζουνε το πάθος
άϊντε ρίχουν χώμα με λουλούδια ραίνουν
άϊντε και θαρρούν, θαρρούν πως ξεμπερδεύουν.

και..

ΑΣΤΡΟ του Πρωινού

¶στρο θαμπό του πρωινού
για χάρη σου αγρυπνούμε
η αναπνοή μας σου μιλά
κι οι βράχοι κρυφακούνε
άστρο του πρωινού



Το φως σου από ουρανό
απόμακρο το στέλνεις
άστρο θαμπό του πρωινού
που τη ζωή μας φέρνεις
άστρο του πρωινού

¶στρο θαμπό του πρωινού
βλέπουμε να σιμώνεις
κι όσο έρχεσαι λαμπρύνεσαι
το φως δυναμώνεις
άστρο του πρωινού
Ένα λοφίο πορφυρό
φορώντας πλησιάζεις
αστέρι που, πριν έρθεις καν
άστρο που φεύγεις πάλι
άστρο του πρωινού

¶στρο θαμπό του πρωινού
για χάρη σου αγρυπνούμε
και τούτη η μέρα ας μας βρει
μ' αυτούς που αγαπάμε
άστρο του πρωινού

Αφιερωμένο σε όσους ατενίζουν το άστρο που δείχνει ο Ωρίωνας καθώς κυνηγά τις Πλειάδες..
και σε όσους δεν φοβούνται το ΦΩΣ του.;)

Drymonia 04-07-06 16:12

άλλο ένα αγαπημένο τραγούδι από τον Λουδοβίκο των Ανωγείων

Πρώτα γυναίκα και μετά ιέρεια,
γεννάς τους μύθους πάνω στα Πιέρια
πάνω σ'αρχαίο τάφο φρέσκο χώμα,
ποια μυστηκά σε κυνηγούν ακόμα

ποιά πυρκαγιά σου βάφει τα μαλλιά σου,
της Δημητρας η πέτρα η μοναξιά σου
της Δήμητρας η πέτρα

σκισμένο φόρεμα της Περσεφόνης,
βλέμμα βαρύ απάνω σου σηκώνεις
ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι,
κλέβεις ή διδεις μυστηκα στον ΑΔΗ

Drymonia 05-07-06 15:11

Ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια [και με ωραία μουσική], όχι με απόλυτα μεταφυσικό χαρακτήρα, αλλά που αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση και την σπειροειδή μορφή της σκέψης που πάντα πετά, ταξιδεύει, ερωτεύεται, απογοητεύεται, και γενικά κινείται ασταμάτητα κι ακούραστα..

Το θέμα της ταινίας The Thomas Crown Affair..

Windmills of Your Mind

Round, like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel.
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
Like a snowball down a mountain
Or a carnaval balloon
Like a carousell that's turning
Running rings around the moon

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

Like a tunnel that you follow
To a tunnel of it's own
Down a hollow to a cavern
Where the sun has never shone
Like a door that keeps revolving
In a half forgotten dream
Or the ripples from a pebble
Someone tosses in a stream.

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

Keys that jingle in your pocket
Words that jangle your head
Why did summer go so quickly
Was it something that I said
Lovers walking allong the shore,
Leave their footprints in the sand
Was the sound of distant drumming
Just the fingers of your hand

Pictures hanging in a hallway
And a fragment of this song
Half remembered names and faces
But to whom do they belong
When you knew that it was over
Were you suddenly aware
That the autumn leaves were turning
To the color of her hair

Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
As the images unwind
Like the circle that you find
In the windmills of your mind

Pictures hanging in a hallway
And the fragment of this song
Half remembered names and faces
But to whom do they belong
When you knew that it was over
Were you suddenly aware
That the autumn leaves were turning
To the color of her hair

Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
As the images unwind
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

cHrIsToS1 05-07-06 17:26

Από ΄δω και πάνω
στου γλεντίου το σαματά
Μ΄ενα αστείο σάλτο ανεβαίνω

Απο ΄δω και πάνω
Πεινασμένη μου καρδιά
Με χαρά και δάκρυα σε χορταίνω

Απο ΄δω και πάνω
Δεν ρωτάω άλλο πια
Τι ζητώ που πάω και ποιός νάμαι

Απο ΄δω και πάνω
Σταματώ τις προσευχές
Από ΄δω και πάνω δε φοβάμαι

Από ΄δω και πάνω
Στου ρυθμού την αγκαλιά
Ώπα! μ΄ένα σάλτο μέσα μπαίνω

Από ΄δω και πάνω
Τραγουδώ για την φωτιά
Κι απ΄τοτυ κόσμου το καμίνι ξεμακραίνω




Υ.Γ. Ακομα να απολυθει ο ΠΑυλος;;

Drymonia 06-07-06 22:18

1
 
Όταν ο Αλκίνοος Ιωαννίδης τραγουδά για τον Έντγκαρ ¶λαν Πόε..
λέει..

Φωτογραφία στον τοίχο,
κραυγή με δίχως ηχο.
Κοράκι πεθαμένο,
σοκάκι στοιχιωμένο.

Τα μάτια του δυο δρόμοι
κι όσο κοιτάει νυχτώνει.
Καταμαυρη θητεία,
κλεμένη αμαρτία.

Φωνή και δυναμώνει,
ο χρονος που τελειώνει.
Γιορτή που αγριεύει.
Δωμάτιο που στενεύει.

Τη σκοτεινή τη μαύρη σου
την όψη χάρησέ μου
κι αν δεν την αγαπήσω
πώς θες να τη νικήσω;


Με τις φωνές που άκουγες
στον ύπνο μιλησέ μου
Καταραμένε φίλε μου
κι ¶γιε αδελφέ μου.


Σ'ένα σκυλί πνιγμένο
το μυστικό κρυμμένο.

Δυο λίρες η αλήθεια
και τρεις τα παραμύθια.

Εφιάλτες τα όνειρά του
μηνύματα θανάτου.
Δυο μαύρα περιστέρια
του μάτωσαν τα χέρια
.

Αίμα και τα γραφτά του
μα πότησαν κρυφά του
της ομορφιάς τη γλάστρα
για να φυτρώσουν τ'άστρα.

Τη σκοτεινη τη μαύρη σου
την όψη χαρισέ μου
κι αν δεν την αγαπήσω
πώς θες να τη νικήσω;

Με τις φωνές που άκουγες
στον ύπνο μιλησε μου
Καταραμένε φίλε μου
κι ¶γιε αδελφε μου.



Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 13:09.

Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.