Το forum του μεταφυσικού  

Επιστροφή   Το forum του μεταφυσικού > Η πόλη της FantasyGate > Το ανεξήγητο στο χώρο των τεχνών

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
  #281  
Παλιά 12-06-07, 21:56
Το avatar του χρήστη lifo
lifo Ο χρήστης lifo δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 14-05-2007
Περιοχή: Βόλος
Μηνύματα: 320
Προεπιλογή

Το lady in black είναι ένα από τα καλύτερα rock όλων των εποχών! Και φυσικά όπως και μεγάλο μέρος τέτοιων τραγουδιών δεν ξέρουμε τί εννοεί. Ο θάνατος,μια θεική παρέμβαση; Και για αυτό δίνω τους στίχους,γιατί ακόμα απλά αποτελεί ένα μυστήριο το νόημα


She came to me one morning
One lonely Sunday morning
Her long hair flowing
In the midwinter wind
I know not how she found me
For in darkness I was walking
And destruction lay around me
From a fight I could not win
Ah ah ah ...

She asked me name my foe then
I said the need within some men
To fight and kill their brothers
Without thought of love or God
And I begged her give me horses
To trample down my enemies
So eager was my passion
To devour this waste of life
Ah ah ah ...

But she wouldn't think of battle that
Reduces men to animals
So easy to begin
And yet impossible to end
For she's the mother of all men
Who counselled me so wisely then
I feared to walk alone again
And asked if she would stay
Ah ah ah ...

Oh lady lend your hand outright
And let me rest here at your side
Have faith and trust
In peace she said
And filled my heart with life
There is no strength in numbers
Have no such misconception
But when you need me
Be assured I won't be far away
Ah ah ah ...

Thus having spoke she turned away
And though I found no words to say
I stood and watched until I saw
Her black coat disappear
My labour is no easier
But now I know I'm not alone
I find new heart each time
I think upon that windy day
And if one day she comes to you
Drink deeply from her words so wise
Take courage from her
As your prize
And say hello from me
Ah ah ah ...
__________________
~then she lit up a candle and she show me the way~
Απάντηση με παράθεση
  #282  
Παλιά 14-06-07, 08:28
Το avatar του χρήστη LuX
LuX Ο χρήστης LuX δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 04-05-2006
Μηνύματα: 1.811
Προεπιλογή

Αστεράκι


Υπάρχει ψηλά εν' αστέρι
το πιο λαμπερό τ' ουρανού
Μαζί του μιλάω και παίζω
αν θέλω τα βράδια

Αν νιώθω μονάχος το ξέρει
κι ανοίγει τις πόρτες του νου
Γλυκά με χαϊδεύει με φως
και μου δείχνει σημάδια

Καληνύχτα αστέρι
να μου γνέφεις πού πας
να 'σαι πάντα ψηλά φωτεινό
κι από κει να με βλέπεις

Καληνύχτα αστέρι
να μου γνέφεις πού πας
να 'σαι πάντα ψηλά φωτεινό
κι από κει να με βλέπεις

Η μνήμη σαρώνει τη σκέψη
κι ο χρόνος που τραβάει το χαλί
Αυτό που επάνω του χρόνια
σκυφτός περπατάω

Μα εσύ αστεράκι μου ξέρεις
το πώς έχω φτάσει ως εκεί
μια νύχτα του Οκτώβρη το φως
μου χαρίζεις και σπάω

Καληνύχτα αστέρι...

Καληνύχτα αστέρι, καληνύχτα αστέρι
καληνύχτα αστέρι, λαμπερό τ’ ουρανού



ρωγμές

Μονάχος στην πόλη, βαθιά νυχτωμένος
σκοπός και ελπίδα καμιά.
Συνήθειες χρόνων, και κόπος χαμένος
αλήτης καιρός με χτυπά.
Γυρίζω σαν σβούρα, στο ίδιο σημείο
κραυγές ενοχής και θυμού.
Ακόμα και ο έρωτας, μου φαίνεται αστείος,
Eπαίτης θεός του συρμού.

Και μοιαζει η αλήθεια μου πελώριο ψέμα
σε τοίχο η φωνή μου χτυπά,
Ανοίγω τα μάτια σηκώνω το βλέμμα
ξημέρωσε κι έξω φυσά.

Ατέλειωτες πόρτες στην πλάτη μου κλείνουν
ρωγμές στο κορμί μου παντου.
Και εγώ ξενυχτάω φουμάρω και πίνω
σ\'αυτό το ρεφρέν του χαμού.

Και μοίαζει η αλήθεια μου...
σε τοίχο η φωνή μου χτυπά,
Ανοίγω τα μάτια σηκώνω το βλέμμα
ξημέρωσε κι έξω φυσά.

Ταξίδι πικρό σε άγνωστα μέρη
στους δρόμους του νου θα χαθω.
Στροφή επι τόπου απλώνω το χέρι
χιονίζει, τοπίο υγρό...



Δ.
__________________
προσωπικη σελιδα - http://ΩΚΥΑΛΟΣ & ΟΡΕΙΘΥΙΟΣ.com

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη LuX : 14-06-07 στις 08:45
Απάντηση με παράθεση
  #283  
Παλιά 14-06-07, 12:57
Το avatar του χρήστη lifo
lifo Ο χρήστης lifo δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 14-05-2007
Περιοχή: Βόλος
Μηνύματα: 320
Προεπιλογή

From a lonely star
Beyond the verge of universe
A sound is echoing
(A) call from another world
Lights from Sirius
Will take you from oblivion:
Dagon is here again
When you watch the sky
You feel a longing for the stars
Enter the limitless
Answer the call you hear
When you take the step
To free yourself from modern life
The sky will shine again
Call of Dagon!
The Deep One is calling you
Call of Dagon!
Hear the night sky sing
(Repeat)
Call of Dagon!
It's the sound of universe
Somewhere in your dreams
(Repeat)
Dagon sing
Stargoddess
Sothis dance

__________________
~then she lit up a candle and she show me the way~
Απάντηση με παράθεση
  #284  
Παλιά 15-06-07, 07:22
Το avatar του χρήστη nERaiDoULa
nERaiDoULa Ο χρήστης nERaiDoULa δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 23-04-2007
Μηνύματα: 203
Προεπιλογή NIGHTMARE - Necropolis

Somewhere in the desert storm, a temple rises from the sands
The relic on each walls, tells the writings of this lands
On the west Nile riverside, the Re child deals his legacy
At the expense of their lifes, slaves are marching on their knees


The shadows of the sphinx
Are the keepers of a kingdom shining
The symbols of the kings
Are the sign of a empire falling


Temples of Necropolis
Awaiting for sign, asign of Osiris...

A nation of strangers, is the victim of slavery
For the glory of master, slaves are dying in their misery
The remains and the scribes, are the treasures of humanity
And the tyrants of the past, are raging for eternety


The shadows of the sphinx
Are the keepers of a kingdom shining
The symbols of the kings
Are the sign of a empire falling

Temples of Necropolis
Awaiting for sign, asign of Osiris...
__________________
...Εσύ βουβή στην έρημο την φήμη σου θα σέρνεις επάνω σε αθώες ψυχές , σε μάτια που δεν ξέρεις , θα απανθρακώνεις τις καρδιές σαν μάγισσα του χθες , κελύφη άδεια πίσω σου με πόνο θα μαζεύεις.
Απάντηση με παράθεση
  #285  
Παλιά 15-06-07, 21:37
Το avatar του χρήστη Ποσειδώνιος
Ποσειδώνιος Ο χρήστης Ποσειδώνιος δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 01-08-2006
Περιοχή: Κρητικιστάν
Μηνύματα: 631
Προεπιλογή

Δεν είναι τραγούδι αλλά κάπου πρέπει να μπει σκέφτηκα. Είναι χρήσιμο σε όλους μας.
Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν και οι νέοι λοιπόν...


Ο ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ

Σαν έμαθε τη λέξη "Καλησπέρα",
ο παπαγάλος,είπε ξαφνικά:
"Είμαι σοφός,γνωρίζω ελληνικά.
Τι κάθομαι δωπέρα;"

Την πράσινη ζακέττα του φορεί
και στο συνέδριο των πουλιών πηγαίνει,
για να τους πει μια γνώμη φωτισμένη.
Παίρνει μια στάση λίγο σοβαρή,
ξεροβήχει,κοιτάζει λίγο πέρα,
και τους λέει: "Καλησπέρα!"

Ο λόγος του θαυμάστηκε πολύ.
Τι διαβασμένος,λένε,ο παπαγάλος!
Θάναι σοφός αυτός πολύ μεγάλος,
αφού μπορεί και ανθρώπινα μιλεί.

Απ΄τις Ινδίες φερμένος,ποιός το ξέρει
πόσα βιβλία μαζί του νάχει φέρει,
με τι σοφούς εμίλησε,και πόσα
να ξέρει στων γραμματικών τη γλώσσα!...

"Κυρ παπαγάλε,θάχομε την τύχη
ν΄ακούσομε τι λες και παραπέρα;"

Ο παπαγάλος βήχει,ξεροβήχει...
μα τι να πει; Ξανάπε: "Καλησπέρα".


ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΣ
Απάντηση με παράθεση
  #286  
Παλιά 18-06-07, 13:49
Το avatar του χρήστη agaliarep
agaliarep Ο χρήστης agaliarep δεν είναι συνδεδεμένος
Banned
 
Εγγραφή: 09-08-2005
Περιοχή: Mandri
Μηνύματα: 1.621
Προεπιλογή


Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές
τ' αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χτες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ' αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ' έλεγαν Μαρία
και να 'σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ' αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ' άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ' του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ' το παλιό μαρτύριο να 'χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ' ασετιλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

Και στ' ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή


Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας μέρα κακή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί


Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς
Απάντηση με παράθεση
  #287  
Παλιά 27-06-07, 00:22
Το avatar του χρήστη lifo
lifo Ο χρήστης lifo δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 14-05-2007
Περιοχή: Βόλος
Μηνύματα: 320
Προεπιλογή

Rainbow- Man on the silver moutain

I'm a wheel, I'm a wheel
I can roll, I can feel
And you can't stop me turning

Cause I'm the sun, I'm the sun
I can move, I can run
But you'll never stop me burning

Come down with fire
Lift my spirit higher
Someone's screaming my name
Come and make me holy again

I'm the man on the silver mountain
I'm the man on the silver mountain

I'm the day, I'm the day
I can show you the way
And look, I'm right beside you

I'm the night, I'm the night
I'm the dark and the light
With eyes that see inside you

Come down with fire
Lift my spirit higher
Someone's screaming my name
Come and make me holy again

I'm the man on the silver mountain
I'm the man on the silver mountain

Come down with fire
And lift my spirit higher
Someone's screaming my name
Come and make me holy again

Well, I can help you, you know I can

I'm the man on the silver mountain
I'm the man on the silver mountain

Just look at me and listen
I'm the man, the man, give you my hand
I'm the man on the silver mountain

Come down with fire
And lift your spirit higher
I'm the man on the mountain
The man on the silver mountain
I'm the night, the light
The black and the white
The man on the silver mountain
__________________
~then she lit up a candle and she show me the way~
Απάντηση με παράθεση
  #288  
Παλιά 27-06-07, 00:24
Το avatar του χρήστη lifo
lifo Ο χρήστης lifo δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 14-05-2007
Περιοχή: Βόλος
Μηνύματα: 320
Προεπιλογή

~To γιοφύρι της Άρτας~

Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες
γιοφύρι εθεμέλιωναν στης Άρτας το ποτάμι.
Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν.
Μοιρολογιούν οι μάστοροι και κλαιν οι μαθητάδες:
"Αλοίμονο στούς κόπους μας, κρίμα στις δούλεψές μας,
ολημερίς να χτίζουμε το βράδυ να γκρεμιέται."
Πουλάκι εδιάβη κι έκατσε αντίκρυ στό ποτάμι,
δεν εκελάηδε σαν πουλί, μηδέ σαν χελιδόνι,
παρά εκελάηδε κι έλεγε ανθρώπινη λαλίτσα:
"Αν δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει,
και μη στοιχειώσετε ορφανό, μη ξένο, μη διαβάτη,
παρά του πρωτομάστορα την όμορφη γυναίκα,
που έρχεται αργά τ' αποταχύ και πάρωρα το γιόμα."

Τ' άκουσ' ο πρωτομάστορας και του θανάτου πέφτει.
Πιάνει, μηνάει της λυγερής με το πουλί τ' αηδόνι:
Αργά ντυθεί, αργά αλλαχτεί, αργά να πάει το γιόμα,
αργά να πάει και να διαβεί της Άρτας το γιοφύρι.
Και το πουλι παράκουσε κι αλλιώς επήγε κι είπε:
"Γοργά ντύσου, γοργά άλλαξε, γοργά να πας το γιόμα,
γοργά να πας και να διαβείς της Άρτας το γιοφύρι."

Να τηνε κι εμφανίστηκε από την άσπρη στράτα.
Την είδ' ο πρωτομάστορας, ραγίζεται η καρδιά του.
Από μακριά τους χαιρετά κι από κοντά τους λέει:
"Γειά σας, χαρά σας, μάστοροι και σεις οι μαθητάδες,
μα τι έχει ο πρωτομάστορας και είναι βαργομισμένος;
"Το δαχτυλίδι του 'πεσε στην πρώτη την καμάρα,
και ποιός να μπει, και ποιός να βγει, το δαχτυλίδι νά 'βρει;"
"Μάστορα, μην πικραίνεσαι κι εγώ να πά σ' το φέρω,
εγώ να μπω, εγώ να βγω, το δαχτυλίδι νά 'βρω."
Μηδέ καλά κατέβηκε, μηδέ στη μέση πήγε,
"Τράβα, καλέ μ' τον άλυσο, τράβα την αλυσίδα
τι όλον κόσμο ανάγειρα και τίποτες δεν βρήκα."

Ένας πηχάει με το μυστρί κι άλλος με τον ασβέστη,
παίρνει κι ο πρωτομάστορας και ρίχνει μέγα λίθο.
"Αλίμονο στη μοίρα μας, κρίμα στο ριζικό μας!
Τρεις αδελφάδες ήμαστε, κι οι τρεις κακογραμμένες,
η μια 'χτισε το Δούναβη, κι η άλλη τον Αφράτη
κι εγώ η πιό στερνότερη της Άρτας το γιοφύρι.
Ως τρέμει το καρυόφυλλο, να τρέμει το γιοφύρι,
κι ως πέφτουν τα δεντρόφυλλα, να πέφτουν οι διαβάτες."

"Κόρη, το λόγον άλλαξε κι άλλη κατάρα δώσε,
που 'χεις μονάκριβο αδελφό, μη λάχει και περάσει."
Κι αυτή το λόγον άλλαζε κι άλλη κατάρα δίνει:
"Αν τρέμουν τ' άγρια βουνά, να τρέμει το γιοφύρι,
κι αν πέφτουν τ' άγρια πουλιά, να πέφτουν οι διαβάτες,
γιατί έχω αδελφό στην ξενιτιά, μη λάχει και περάσει.
__________________
~then she lit up a candle and she show me the way~
Απάντηση με παράθεση
  #289  
Παλιά 27-06-07, 08:04
Το avatar του χρήστη agaliarep
agaliarep Ο χρήστης agaliarep δεν είναι συνδεδεμένος
Banned
 
Εγγραφή: 09-08-2005
Περιοχή: Mandri
Μηνύματα: 1.621
Προεπιλογή Ο μεγάλος αδερφός

Πίσω απ’ τη ζωή που βλέπεις, πίσω απ’ τη ζωή
κρύβεται η άλλη, η άλλη ζωή

Και κάνει ότι νομίζει και ότι θέλει αυτή
κανείς δεν την ακούει, κανείς δε θα την δει,
μας βλέπει όμως συνεχώς και μας ακούει αυτή

Γνωρίζει ότι κάνεις, ακούει ότι πεις
σε λίγο θα ακούει κι αυτά που θα σκεφτείς

Και παίρνει αποφάσεις σ’ αόρατα συμβούλια
πάνω από συστήματα, λαούς και κοινοβούλια
πάνω απ’ τους ανθρώπους και πάνω απ’ τις ιδέες
πάνω από τα σύνορα και πάνω απ’ τις σημαίες

Οθόνες σιωπηλές στα μάτια μας κοιτάζουν
τα μάτια των παιδιών μας αρχίζουν και τους μοιάζουν
Στη μυστική τους γλώσσα μοιράζουν διαταγές
μοιράζουν κωδικούς και διαταγές

Είν’ ο μεγάλος αδερφός που μας ορίζει
είν’ ο μεγάλος αδερφός που αποφασίζει
κοιμήσου τώρα...

Στίχοι: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Μουσική: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Απάντηση με παράθεση
  #290  
Παλιά 28-06-07, 06:49
Το avatar του χρήστη nERaiDoULa
nERaiDoULa Ο χρήστης nERaiDoULa δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 23-04-2007
Μηνύματα: 203
Προεπιλογή Γενιά Του Χάους - Άγγελοι χωρίς φτερά

Σε σιωπηλά κύματα ανθρώπινης αμφιβολίας
η ψυχή μου ψιθυρίζει παγωμένες ενοχές.
Το βλέμμα μου χαμένο, τα μάτια βουρκωμένα
σ' ορίζοντες μελαχγολίας, σε μοναξιάς κοιλάδες
χωρίς φιλοδοξίες μ' ατσάλινη ηθική
σ' ατέλειωτες νύχτες, σ' άγνωστες αισθήσεις
σ' ερωτήματα βαριά, ίσως να λυτρωθώ
στη σκιά της λησμονιάς με θέληση τυφλή.
Πρόσωπα από πέτρα και μάσκες από σάρκα
μακρινή ηχώ από βελούδινα τραγούδια
Σε φύλλα φθινοπωρινά, σε γκρίζες καταιγίδες
σε μονοπάτια δύσβατα και σε φιλιά μ' αγκάθια
Μυστήριο πεπρωμένο, χρόνος δίχως έλεος.
Οι κραυγές μου πνίγονται και προκαλώ:
Τα παιδιά των ξεχασμένων θεών,
το χαμόγελο της άγριας χαράς,
το βλέμμα της βαθιάς μοναξιάς,
τη λάμψη πολύτιμης πέτρας.
Άγγελοι χωρίς φτερά,
λουλούδια δίχως χρώμα.
__________________
...Εσύ βουβή στην έρημο την φήμη σου θα σέρνεις επάνω σε αθώες ψυχές , σε μάτια που δεν ξέρεις , θα απανθρακώνεις τις καρδιές σαν μάγισσα του χθες , κελύφη άδεια πίσω σου με πόνο θα μαζεύεις.
Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν μπορείτε να προσθέσετε νέα threads
Δε μπορείτε να απαντήσετε
Δεν μπορείτε να προσθέσετε συνημμένα
Δεν μπορείτε
BB code είναι σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας



Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 18:59.


Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.