Το forum του μεταφυσικού  

Επιστροφή   Το forum του μεταφυσικού > Συζητήσεις > Εσωτερική Αναζήτηση – Φιλοσοφία – Επιστήμες

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
  #11  
Παλιά 09-11-13, 19:30
Brain games! Ο χρήστης Brain games! δεν είναι συνδεδεμένος
Member
 
Εγγραφή: 19-10-2013
Μηνύματα: 68
Προεπιλογή

Προφανώς όταν ρωτάς γιατί υπάρχει ο πόνος θα εννοείς τον "ψυχικό" πόνο,διότι ο σωματικός πόνος δικαιολογήται απλούστατα.

Δίχως την ύπαρξη του σωματικού πόνου,ο οργανισμός δεν μπορεί να αντιληφθεί τον οποιονδήποτε τραυματισμό,ακόμη και αν πχ αρχίσει να ρέει αίμα απο μια μικροπληγή,ο οργανισμός δεν θα μπορέσει να αντιδράσει και αυτό μπορεί να οδηγήσει και στον θάνατο!Τουναντίον,ο σωματικός πόνος είναι ένα στοιχείο που μας επιτρέπει να επιβιώνουμε...

Τώρα σχετικά με τον ψυχικό πόνο,θεωρώ ότι κάτι παράλληλο με τον σωματικό πόνο!Δίχως ψυχικό πόνο δεν μπορεί να διαμορφωθεί πλήρως-κατά την γνώμη μου-η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας ενός ατόμου!Μέσα απο τον πόνο-ψυχικό και συναισθηματικό-μαθαίνει-συχνά- ένας άνθρωπος να προβάλει κάποιον σωστό χαρακτήρα προς τους υπόλοιπους(έχοντας υπόψιν του το τι πόνο θα μπορούσε να τους προκαλέσει),μέσω του πόνου διαμορφώνεται το ήθος ενός ανθρώπου,μέσα απο τον πόνο γίνονται οι άνθρωποι πιο ευαίσθητοι και συναισθηματικοί κλπ κλπ!

Φανταστήται,δηλαδή,έναν κόσμο στον οποίον δεν υπάρχει ούτε καν η ιδέα του πόνου(εννοώντας τον ψυχικό πόνο).Οι άνθρωποι θα είναι σίγουρα πιο χαρούμενοι,θα θέλουν συνέχεια να διασκεδάζουν,δεν θα υπάρχουν σκύθρωποι άνθρωποι,ίσως να επιλυθούν οι ψυχικές διαταραχές κλπ κλπ,όμως απο την άλλην ο πόνος διαμορφώνει τον χαρακτήρα!Μέσω του πόνου μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε την χάρα,να αναγνωρίζουμε την ζωή,να αναγνωρίζουμε την όποιαν προσπάθεια να "παλέψουμε" στην ζωή για να γίνουμε ανώτεροι κλπ κλπ!

Δίχως πόνο δεν θα υπήρχαν ένα σωρό συναισθήματα,όπως η λύπη,ο φόβος,το άνγχος(πχ απο κάποια πιθανή αποτυχία)κλπ!Μπορεί να ακούγονται ιδιαίτερα δυσάρεστα στο αυτί του ανθρώπου,όμως μάλλον τα υποτιμάμαι σαν συναισθήματα!Διότι ξεχνάμε ότι χάρις σε αυτά τα "άσχημα" συναισθήματα έχουμε μάθει να αγαπάμε τα άλλα "όμορφα" συναισθήματα ή την ίδια την ζωή!

Μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι που έπαθαν ψυχολογικές διαταραχές απο την συνεχή λύπη ή τους συνεχούς τους φόβους,άλλοι που έπεσαν σε κατάθλιψη,άλλοι έφτασαν στο ύστατο σημείο της αυτοκτονίας!Άλλοι,όμως,μπόρεσαν να στηριχτούν επάνω στον πόνο τους και στις τυχόν αδικίες της ζωής και να "εξελιχθούν",να γίνουν ανώτεροι απο τους περισσότερους ανθρώπους,Υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι ξεκίνησαν απο "πόνο",γευόμενοι την πλήρη αδικία στην ζωή τους και όμως με βάση αυτήν μπόρεσαν να "αγωνιστούν" ισχυρότερα απο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι και να γίνουν "καλύτεροι"!

Ο ψυχικός πόνος,συχνά,έχει αρνητική σημασία,είναι ένα μικρό αγκάθι που πάει να τρυπήσει την "ψυχή",τον συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου,και όμως ταυτόχρονα είναι σαν ένας μικρός μοχλός που μας επιτρέπει να παλέψουμε κόντρα στις αδικίες της ζωής,να φτάσουμε στα όρια,να διαπιστώσουμε τον ίδιον μας τον εαυτό,να αγαπήσουμε όλες τις όμορφες στιγμές της ζωής μας!Διότι αν όλη την ώρα είμασταν με ένα "ανόητο" χαμόγελο στα χείλη και σκεφτόμασταν συνεχώς "τι να κάνουμε για να περάσει η ώρα" και "τι μ@λ... να πούμε να διασκεδάσουμε",τότε δεν θα είμασταν καθόλου στο σημείο εξέλιξης που είμαστε τώρα!

Αλλά για να καταλήξεις σε τέτοιο συμπέρασμα πρέπει να συνηθίσεις και την άσχημη πλευρά της ζωής!Πρέπει να ξέρεις τι έστι πόνος,πρέπει να γνωρίζεις απο απογοήτευση,απο αποτυχία,απο αδικία!Μόνον τότε μαθαίνεις να τα "αγαπάς" όλα αυτά,γιατί χάρις σε αυτά καταλήγεις στην μέγιστη ηδονή!Και προσωπικά δεν θα ήθελα να ανταλλάξω την ηδονή και ανακούφιση που νιώθω μόλις αισθάνομαι χαρούμενος και ευδιάθετος έπειτα έστω και απο μια στιγμή λύπης και στεναχώριας...Πόνος για εμένα είναι ο δρόμος(έστω και κακοτράχαλος ή ορμητικός)που μας οδηγεί στη ηδονή και την επιτυχία!Για να φτάσεις όμως στο τέρμα του δρόμου δεν φταίει μόνον ο "δρόμος",φταίς και εσύ ο ίδιος!Διότι αν είσαι ανθεκτικός,καταλήγεις στο τέρμα της διαδρομής,αν όμως δεν αντέχεις την αποτυχία και την αδικία στην ζωή του και το να παλέψεις μαζί τους,τότε δυστηχώς τον τελευταίο λόγο τον έχει ή η κατάθλιψη ή η αυτοκτονία...
__________________
Oρθή σκέψη και τετράγωνη λογική!
Απάντηση με παράθεση
  #12  
Παλιά 13-06-15, 17:55
Το avatar του χρήστη Morticia
Morticia Ο χρήστης Morticia δεν είναι συνδεδεμένος
Member
 
Εγγραφή: 12-04-2015
Μηνύματα: 75
Προεπιλογή

Παράθεση:
Υπάρχει μεταφυσική διάσταση στον πόνο?

"Μεταφυσική διάσταση" διακρίνω στην αναισθησία, οταν κάποιος δηλαδή δεν νιώθει πόνο και ειδικότερα ψυχικό. Αλλόκοτα πλάσματα.
(Και δεν αναφέρομαι στη γενική αναισθησία διότι, εκεί πια περνάμε σε άλλο στάδιο-της αποσύνθεσης)
__________________
One more cup of coffee for the road~
Απάντηση με παράθεση
  #13  
Παλιά 02-07-15, 23:55
Το avatar του χρήστη jim96
jim96 Ο χρήστης jim96 δεν είναι συνδεδεμένος
Junior Member
 
Εγγραφή: 02-07-2015
Μηνύματα: 6
Προεπιλογή

Η δικιά μου άποψη πάνω σε αυτό το θέμα είναι η εξής

Ο πόνος βρίσκει λόγο ύπαρξης την επιβίωση, δημιουργώντας ένα συναίσθημα που σηματοδότη το ότι πρέπει να αλλάξεις μια συμπεριφορά.

Για παράδειγμα στον σωματικό πόνο, αν βάλουμε το χέρι μας στην φωτιά θα νιώσουμε ένα πόνο ο οποίος θα μας αναγκάσει να αποτραβηχτούμε από αυτή για να μην "καταστραφεί" το χέρι μας.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον ψυχολογικό πόνο όταν κάτι δεν πάει καλά στην ζωή μας, όταν δεχόμαστε πίεση από τον περίγυρό μας ή ακόμα και όταν δεν βαδίζουμε με οδηγό την εκπλήρωση των ονείρων και στόχων μας τότε νοιώθουμε τον ψυχολογικό πόνο. Όσο ακολουθούμε τον ίδιο τρόπο ζωής τόσο αυτός ο πόνος παραμένει και στις περισσότερες περιπτώσεις διογκώνεται.

Οπότε ο πόνος είναι ένας μηχανισμός ο οποίος μας βοηθάει να κρατάμε τον οργανισμό μας υγιή (όταν μιλάμε για σωματικό πόνο) και να βρισκόμαστε σε μια ψυχική ηρεμία και γαλήνη (όταν αναφερόμαστε σε ψυχικό πόνο). Τέλος χωρίς την ύπαρξη του πόνου δεν θα υπήρχε ούτε η χαρά και όλα τα επακόλουθα "θετικά" συναισθήματα.
Απάντηση με παράθεση
  #14  
Παλιά 03-07-15, 00:13
Sunlight Ο χρήστης Sunlight δεν είναι συνδεδεμένος
Junior Member
 
Εγγραφή: 02-07-2015
Μηνύματα: 2
Smile :)

Αρκετά ενδιαφέρον ερώτημα.

Για μένα ο πόνος,όταν είναι σωματικός αποτελεί αμυντικό η προειδοποιητικό μηχανισμό.Σου δείχνει ότι κάποια βιολογικό μέρος του σώματος πάσχει,ή ότι πρόκειται να προκύψει πρόβλημα.Άρα σε παρακινεί να το θεραπεύσεις.Το βίωμα του πόνου δεν είναι ευχάριστο,αλλά ο προσανατολισμός του είναι θετικός,σε παρακινεί να δράσεις έτσι ώστε να θεραπεύσεις κάποια πληγή.

Ο ψυχολογικός πόνος,αποτελεί κατά την γνώμη μου έναν πνευματικό πλοηγό,όπως και κάθε συναισθημα,άποψη που εκφράστηκε και από παραπάνω.Ο ψυχολογικός πόνος μας ειδοποιεί πως η οπτική γωνία που έχουμε επιλέξει να βλέπουμε τα πράγματα δεν συνάδει με την ιδιοσυγκρασία μας,έχουμε αποκλίνει από την συνείδησή μας.Είναι λογικό να είναι αρνητικός εκ φύσεως,διότι αν ήταν θετικός δεν θα μας ωθούσε να βρούμε τον Προορισμό μας,αν δεν πονούσαμε θα επαναπαυόμασταν.Τα αρνητικά συναισθήματα-είτε ενεργητικά ή παθητικά(πόνος,θυμός,λύπη,απόγνωση) πάνω απ' όλα είναι ένα κίνητρο να αλλάξουμε νοοτροπία.Ο πόνος είναι φίλος μας,μας τσιγκλάει για να μας κάνει να μην εστιάζουμε στον φόβο μας,είναι όμορφο να τον διαβαζουμε σωστά-αν και δύσκολο μερικές φορές γιατί ταυτιζόμαστε- και να μην προσκολλόμαστε σε αυτόν καθ'αυτόν.Επίσης,χωρίς τον πόνο δεν θα υπήρχε το υπέροχο συναίσθημα της Λύτρωσης μετά την επίτευξη ενός ονείρου,ενός μακροχρόνιου σκοπού,όταν μετά από αρκετές προσωπικές δυσκολίες κάποιος φτάνει σε μια κατάσταση που νοιώθει ως Προορισμό η ως το "σπίτι" του.

Είναι αυτό που στην πιο καθομιλουμένη λέγεται ότι 'η θέα του τοπίου ανταμειβει τον αναβάτη"

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Sunlight : 03-07-15 στις 00:17
Απάντηση με παράθεση
  #15  
Παλιά 03-07-15, 13:51
Pholarchos Ο χρήστης Pholarchos δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 07-09-2004
Μηνύματα: 1.882
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από anastasi Εμφάνιση μηνυμάτων
... Υπάρχει μεταφυσική διάσταση στον πόνο;
Γιατί υπάρχει ο πόνος; 'Εχετε κάποια απάντηση που να σας ικανοποιεί και να σας καλύπτει;
Σκέψου λίγο πιο πλατιά:
Αν σκεφτείς πως:
- ο πόνος δεν περιορίζεται στους ανθρώπους και πως
- η πρόκληση του πόνου σε ένα δεδομένο βιολογικό "σύστημα" (ζωντανό οργανισμό") είναι εξ'αιτίας βίαιων παρεμβάσεων που διαταράσσουν το σύστημα αυτό και πως
- ο κόσμος είναι γεμάτος συστήματα (κι ας μην είναι όλα βιολογικά ('ζωντανά')) και πως
- και τα ανόργανα συστήματα σε όλα τα επίπεδα (μακροκοσμικό έως μικροκοσμικό) διαταράσσονται βίαια (μπορεί να μη 'βιώνουν' τον πόνο αλλά η βία που προκαλεί τον πόνο στα ζωντανά είναι γεγονός και στα ανόργανα)
Τότε το συμπέρασμα δεν μπορεί παρά να είναι πως η βία (άρα και ο πόνος που προκαλεί) είναι ο κανόνας στο Σύμπαν. Έτσι είναι ο Κόσμος, βίαιος και αρπακτικός σε οργανικό και ανόργανο επίπεδο. Αυτό είναι η Φυσική.
Η αναζήτηση του "γιατί;" είναι ο χώρος της "Μεταφυσικής του Πόνου". Έτσι βλέπω να υπάρχει "μεταφυσική διάσταση στον πόνο".
Ποια να είναι αυτή; Κατ'αρχήν ο πόνος (και η βιαιότητα) στο Σύμπαν είναι γεγονότα. Κι αν είναι έτσι θα έχουν και αιτία και λόγο. Από εξελικτική άποψη ο πόνος είναι χρήσιμος (αναφέρθηκε αυτό ήδη) αλλά δεν λύνει και το πρόβλημα: είναι χρήσιμος γιατί υπάρχει βία και δημιουργούνται προβλήματα που ο πόνος σημειώνει. Γιατί όμως να δημιουργούνται προβλήματα;
Απάντηση που να ικανοποιεί;
Χμμμμ... για μένα, έχω, αλλά δεν είναι του είδους που θα ικανοποιούσε τον καθένα και δεν είναι απάντηση που να ικανοποιεί λύνοντας το πρόβλημα του πόνου αλλά απάντηση που ικανοποιεί το ερώτημα του "πως και υπάρχει πόνος;" (Θα έλεγα την "αναγκαιότητα" του πόνου αλλά δεν το βρίσκω αυτό απόλυτα ακριβές: ο πόνος δεν είναι αναγαίος όταν όλα "πάνε ρολόι" άρα η διερεύνηση της αιτίας του πόνου έχει να κάνει και με το "γιατί δεν πάνε όλα ρολόι;"!)
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από anastasi Εμφάνιση μηνυμάτων
Είμαστε "κατ' εικονα και καθ'ομοιωσιν", μας διδαξαν.
Επισης μας είπαν οτι ο Θεος "παντα εν σοφία εποιησεν"
Όλοι όσοι ασχολήθηκαν με το ανθρωπινο σώμα έχουν να λένε για τις άπειρες δυνατότητές του, και για την σοφία που διατρέχει τις λειτουργίες του.

Υπάρχει ένα αγκάθι όμως που χαλάει αυτή την τέλεια εικόνα .
Η ύπαρξη του πόνου. Ο οποίος συχνά γίνεται αβάσταχτος.
Γιατί υπάρχει λοιπόν ο πόνος;......
Αν διαβάζεις και γύρω από το "παντα εν σοφία εποιησεν" θα δεις και άλλα, έτσι αποκομμένο δε στέκεται. Δεν είναι κάτι που αφορά μόνο τους ανθρώπους όμως.

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Pholarchos : 03-07-15 στις 13:52
Απάντηση με παράθεση
  #16  
Παλιά 31-08-15, 10:57
anastasi Ο χρήστης anastasi δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 19-07-2012
Μηνύματα: 341
Προεπιλογή

Μια ενδιαφέρουσα ταινία Insencibles(Painless) περιγράφει με ωραίο τρόπο το γεγονός οτι η ζωή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την αίσθηση του πόνου. Μιλαει για μια περιοχη της Ισπανίας που γενιούνται παιδιά χωρίς την αίσθηση του πονου, αλλά σύντομα αυτοτραυματίζονται και τραυματίζουν και άλλους , με αποτέλεσμα να αυτοακρωτηριάζονται, να καίγονται και ακομα ακόμα να τρ'ωνε κάποιο μέλος τους απο περιέργεια, κτλ. Καί κάποιοι επιστημονες αναλαμβάνουν να τους μάθουν τον πόνο, με σκοπο να τους μαθουν να επιβιώνουν και συνεχίζει...

Η προσέγγισή μου όμως είναι πρός μιά άλλη κατεύθυνση. Ο Βιλχελμ Ραιχ αναρωτιέται κάπου γιατί ενώ ένα πουλί γέρνει το κεφάλι και πεθαίνει όντας επάνω στο κλαδί, σε αντίθεση με τον άνθρωπο που αρωσταίνει, πονά και υποφέρει και τελικά πεθαίνει ταλαιπωρούμενος. Γιατί η γέννα απο φυσική διαδικασία που οφαίλει νάναι μιά ηδονική διαδικασία γίνεται μιά διαδικασία πόνων. Ο ίδιος απαντα οτι όλα οφείλονται στην Θωράκιση του ανθρώπου κατα την ανάπτυξή του και ξετυλίγει την θεωρίες του περί Θωράκισης, και οργόνης.


Μια "μεταφυσική" όμως προσέγγιση του πόνου, ανέφερε η jiohanna Bourke. Στη συζήτηση για το βιβλίο της "Η ιστορία του Πονου" (εκδ. oxford univercity press) στην Στεγη Γραμματων και τεχνών, τον Φεβρουάριο, είπε
" Θεολόγοι τους αιώνες πρίν τον 17ο , θεωρούσαν οτι ο πόνος σημαίνει οτι κάποια ανώτερη οντότητα προσπαθεί να έρθει σε επαφη μαζί μας".



--------------------------------------
__________________

ειμαστε αντηχεια
Απάντηση με παράθεση
  #17  
Παλιά 31-08-15, 21:21
cHrIsToS8 Ο χρήστης cHrIsToS8 δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 24-08-2013
Μηνύματα: 367
Προεπιλογή

Ο πόνος είναι υπενθύμιση.
Υπενθύμιση της έλλειψης.
Όταν μας λείπει κάτι πονάμε και πονάμε αφάνταστα σε βαθμό λιποθυμίας κιόλας.
Και αυτό που μας λείπει και μας το υπενθυμίζει ο πόνος ειναι η απομακρυνσή μας από τον δημιουργό μας.Όχι κάποιον φαντασιακό δημιουργό αλλά τον Πατέρα δημιουργό.
Όντας κοντά στον Πατέρα δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για τίποτε.
Αυτός φροντίζει για όλα όσα χρειαζόμαστε και εμείς βιώνουμε την ευχαρίστηση της ύπαρξής μας σε αρμονία με Αυτόν.
Φεύγοντας μακρυά απο τον Πατέρα Δημιουργό μας βρισκόμαστε σε μία κατάσταση όπου πλέον πρέπει να προσπαθήσουμε για αυτά που πρίν Αυτός φρόντιζε να έχουμε εμείς.
Με τί εμπειρία όμως;
Ικανότητες ασφαλώς έχουμε από κατασκευή μας, αλλά δεν αρκούν αυτές χώρις την κατάλληλη εμπειρία αλλά και πάλι δεν σημαίνουν αυτές οι ικανότητες ότι δεν θα έχουμε ταλαιπωρία.
Και πόνο.
Φτάνοντας σε μια ιδεατή τέλεια ανθρώπινη κατάσταση, θα κατορθώσουμε να μην έχουμε έλλειψη σε σωματικο και πνευματικό επίπεδο, άρα δεν θα έχουμε και πόνο σε αυτά τα επίπεδα.
Θα παραμένει όμως ο πόνος σε ψυχικό επίπεδο,γιατί υπάρχει μέσα μας η μνήμη της κάποτε υπάρξεως μας σε αρμονία με τον Πατέρα μας. Και όσο είμαστε μακρυά του, αυτή η μνήμη θα μας κάνει να θυμόμαστε και να πονάμε.
Απάντηση με παράθεση
  #18  
Παλιά 01-09-15, 15:01
Το avatar του χρήστη BlackWolf
BlackWolf Ο χρήστης BlackWolf δεν είναι συνδεδεμένος
Member
 
Εγγραφή: 05-08-2015
Περιοχή: Βόλος
Μηνύματα: 88
Προεπιλογή

Αν δεν υπήρχε ο πόνος και τραυματιζόταν κάποιος, δεν θα το γνώριζε! Αυτό θα είχε άσχημα αποτελέσματα. Υπάρχουν στο κόσμο άνθρωποι, που έχουν γεννηθεί χωρίς το αίσθημα του πόνου, και ζουν πολύ άσχημα. Με το παραμικρό χτύπημα πάνε αμέσως στο νοσοκομείο για να δουν μήπως έχουν πάθει κάτι και δεν το καταλάβαιναν επειδή δεν νιώθουν.
__________________
The great God of mine, is myself!
Απάντηση με παράθεση
  #19  
Παλιά 02-09-15, 18:55
Viper Ο χρήστης Viper δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 14-02-2012
Μηνύματα: 356
Προεπιλογή

Η ύπαρξη του πόνου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις φάσεις αυτοπραγμάτωσης κάθε ανθρώπου, τόσο αναφορικά με την σωματική (υλική ) εξέλιξή του όσο και με την ψυχοσυναισθηματική του. Εκφράζει και εκφράζεται μέσω μιας γκάμας σωματικών και συναισθηματικών αντιδράσεων που ορίζουν τό πόσο διαφορετικός είναι καθένας από εμάς. Παράλληλα αποτελεί ένδειξη για το πόσο "νοσεί' τόσο σωματικά όσο και ψυχοσυναισθηματικά ο άνθρωπος. Αποτελεί δε στόχο για όσους ασχολούνται χρόνια με την αυτογνωσία για να ξεπεραστεί το οριακό σημείο των σωματικών αντοχών και να επιτευχθεί η υπέρβαση και η κυριαρχία του πνεύματος επάνω σε κάθε υλικό κομμάτι του σώματος
__________________
Carpe diem...... Τίποτε πιο λίγο. Ούτε μισό βήμα πιο πίσω.
Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν μπορείτε να προσθέσετε νέα threads
Δε μπορείτε να απαντήσετε
Δεν μπορείτε να προσθέσετε συνημμένα
Δεν μπορείτε
BB code είναι σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας



Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 00:12.


Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.