Το forum του μεταφυσικού  

Επιστροφή   Το forum του μεταφυσικού > Η πόλη της FantasyGate > Τμήμα Πολυσυγγραφίας

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
  #31  
Παλιά 28-01-12, 00:36
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17Ο –Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΑΡΣΙΑΣ

Στο σπίτι της νεφέλης…
-Ματίας είναι εδώ η νεφέλη?
-όχι κυρία τακένσι δεν είναι εδώ πριν λίγο βγήκε να την πάρω τηλέφωνο?
-όχι αγόρι μου δεν πειράζει
-είστε καλά? Περάστε μέσα σας παρακαλώ
-θα φύγω αγόρι μου, ευχαριστώ πάντως
-τίποτα!
-μάμα τι κάνεις εδώ?
-κοριτσάκι μου, έλα εδώ και η νεφέλη την αγκάλιασε
-τι κάνετε καλά είστε? Έχετε νέα από τον Ντέιβιντ?
-τίποτα κορίτσι μου τίποτα και κοντεύω να τρελαθώ!
-και μένα μου λείπει πολύ
-το ξέρω κοριτσάκι μου
-περάστε να κάτσουμε μέσα να τα πούμε
-όχι όχι να σε συγχαρώ ήρθα για τα αποτελέσματα και φεύγω
-μα καθίστε λιγάκι
-άλλη φορά καλύτερα δώσε μου ένα φιλί τώρα και πήγαινε μέσα
-ευχαριστώ μάμα, έτσι την φώναζε η νεφέλη από μικρή την μαμά του Ντέιβιντ την αγαπούσε πολύ.
Η νεφέλη έμεινε να την κοιτάζει λίγο στην πόρτα,, καθώς προχωρούσε στον δρόμο ήταν εξαντλημένη πολύ την λυπήθηκε και μετά μπήκε μέσα
-τι κρίμα νεφέλη την είδες είπε ο Ματίας μου ράγισε την καρδιά
-και εγώ πολύ την λυπήθηκα και όλα αυτά για πιο λόγο, ο Ντέιβιντ γιατί μας πρόδωσε?!
-γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι νεφέλη
-πώς? Κακοί?
-ναι νεφέλη έτσι μακάρι να σου πω ότι αυτό δεν ισχύει αλλά δεν γίνεται
-δεν είναι όλοι Ματίας κάνεις λάθος έχεις πολλά να μάθεις ο Ντέιβιντ είναι καλός άκουμε και μένα, έκανε λάθος θα το διορθώσει την κατάλληλη ώρα… απλά τώρα είναι φοβισμένος και δεν ξέρει τι να κάνει.
-πιστεύεις πολύ στους ανθρώπους αδερφούλα!
-ναι πιστεύω όλοι αλλάζουν! Τα ξανάφτιαξα με τον Λούκα Ματίας
-και ο Πήτερ?
-και τι να κάνουμε και ο Πήτερ έχει κοπέλα , και ποιος σου είπε ότι κάτι τρέχει μεταξύ μας? Και δεν γίνεται πρέπει να κάνω το σωστό!
-ο τρόπος που σε κοιτάζει τα προδίδει όλα και ποιο είναι το σωστό?
-δεν μπορώ να είμαι μαζί του είναι πολλά πράγματα που μας χωρίζουν η Μαίρη τζόουνς, ο Λούκα, ο Γάμπριελ και οι τόσοι τσακωμοί και η αντιπάθεια που νιώθαμε που την πάς δεν μπορώ!!! Κανένας δεν θα είναι ευχαριστημένος μ αυτό.
-αλλά δεν θα είσαι ευτυχισμένη αυτό το σκέφτηκες?
-προτιμώ να είναι αυτοί που αγαπώ
-όπως επιθυμείτε πριγκίπισσα
-κόψε βλακείες
-πότε θα εμφανιστείς στο συμβούλιο?
-όταν νιώσω έτοιμη
-μα νεφέλη
-Ματίας μίλησα δεν σε αφορά και δεν έχει σταματήσει εδώ η ιστορία με την Λίζα μπορεί να πέθανε αλλά έχουμε ακόμα να μας κυνηγάνε και ο πατέρας της θα είναι έξαλλος
-πριν λίγο είδα τον Ντέιβιντ όταν ήρθε η μαμά του εδώ κοίταζε προς την μεριά μας
-και γιατί δεν μου το είπες?
-για να κάνεις καμιά βλακεία μπροστά στην μαμά του
-μα Ματίας τώρα πώς θα τον ξαναβρούμε?
-πώς?! Τστστς σε είχα για πιο έξυπνη!
-η Έριν
-ακριβώς!
-να την πάρουμε τηλέφωνο
-το έκανα ήδη όσο μιλούσες με την μητέρα του , έρχεται
-όχι εννοείς ήρθε γιατί την ακούω
-τι λέει?
-να μην σε νοιάζει περίεργε
-ήρθα
-το καταλάβαμε είπαν και οι δυο τους μαζί
-πώς?
-αχ φίλιππε πότε θα σε δω
-Ματίας που το ξέρεις δεν σου είπα τι σκέφτηκε!
-έλα είναι δύσκολο να το μαντέψω, έλα τώρα ξέρεις άλλες δυνάμεις δεν έχω
-το ελπίζω γιατί αυτή είναι δικιά μου και του έβγαλε την γλώσσα.
-καλά με δουλεύετε εσείς οι δυο για αυτό με φωνάξατε?
-όχι σου είπα στο τηλέφωνο πάμε ν ακουμπήσεις το δέντρο
-μακάρι να βρούμε κάτι και να τελειώνει αυτή η ιστορία! Είπε η Έριν και προχώρησαν στο δέντρο. Η Έριν ακούμπησε το δέντρο και στάθηκε για λίγα λεπτά με τα μάτια κλειστά ξαφνικά βρέθηκε σε μια μισάνοιχτη πόρτα και προχώρησε εκεί βρισκόταν ο Ντέιβιντ και κάτι έπινε, ξαφνικά όμως άφησε το ποτό κάτω και τρομαγμένος κοίταζε κάποιον που μόλις μπήκε αφού έδωσε κάτι έφυγε βιαστικά. πάλι ο ίδιος διάδρομος, η ίδια πόρτα η Έριν τον ακολούθησε έβγαλε μια φωτογραφία από την τσέπη και την κοίταζε, δεν μπορούσε να δει καθαρά μια κοπέλα ήταν μάλλον παντού γύρω υπήρχαν μηχανήματα αλλά τίποτα δεν μαρτυρούσε για το που βρίσκονταν, πάλι ο Ντέιβιντ πετάχτηκε τρομαγμένος όταν μια κοπέλα μπήκε μέσα.
-Έριν ξύπνα ο Σάμι
Η Έριν πετάχτηκε τρομαγμένη
-καλά πάνω στο καλύτερο με κόψατε πάτε καλά
-εσύ πάς καλά? Κάνεις ψυχανάλυση στο δέντρο?
-εγώ πες νεφέλη τι έκανα στο δέντρο? (πωπωπω
θεέ μου ρεζίλι)
-ναι θα πω εγώ το χαϊδεύαμε το βλέπουμε κάπως χλωμό τελευταία,
-χλωμό?! Ναι τώρα που το βλέπω και έφυγε κουνώντας το κεφάλι του
-καλά μας πέρασε για χαζούς και μένα ακόμα πιο πολύ
-έλα δεν πειράζει πες μας τι είδες?
-δεν είδα που είναι το ξέρουν πια ότι βλέπω και δεν είχαν αφήσει ούτε σημάδι για το που είναι μόνο μηχανήματα ήταν και ο Ντέιβιντ που πήγαινε πέρα δώθε και σε μια στιγμή τρόμαξε με την παρουσία μιας κοπέλας και δεν πρόλαβα να δω ποια ήταν με κόψατε
-κρίμα και πώς θα τν βρούμε τώρα? Αναρωτήθηκε ο Ματίας
-βλάκα αν μου το είχες πει πιο πριν
-μα σου είπα μην κατηγορείς εμένα τώρα
-σταματήστε να τσακώνεστε όλη την ώρα αμάν πια, κάποιον τρόπο θα βρούμε
-ναι για πες μας έξυπνη?
-γιατί δεν πας να μείνεις σπίτι του μπορεί να περάσει κάποια μέρα
-ναι Έριν και τι θα πω στην μάνα του ΄ γεια σας ήρθα για τον γιο σας να ελέγχω αν έρχεται ΄ με δουλεύεις?!
-όχι απλά μπορείς να πας να της κάνεις παρέα ας πούμε
-ναι καλή ιδέα είπε ενθουσιασμένος ο Ματίας
-με δουλεύετε?!
-καλά θα το σκεφτώ είπε η νεφέλη μπερδεμένη, ένα τηλέφωνο χτυπάει Έριν Ματίας
-το δικό μου είναι είπε και απάντησε ο Ματίας και απομακρύνθηκε λίγο πιο πέρα
-με την μαρίσσα μιλάει? Ρώτησε η Έριν
-μάλλον τα ξανάφτιαξα με τον λούκας
-αλήθεια?
-ναι σήμερα
-μπράβο δεν θα φύγει τελικά?
-τι έγινε ποιος φεύγει? Ρώτησε ο Ματίας που μπήκε στην κουβέντα
-κανένας είπε η νεφέλη θυμωμένη ποιος ήταν στο τηλέφωνο?
-ο Πήτερ γιατί δεν απαντάς στα τηλεφωνήματα του?
-γιατί έτσι θέλω
-γιατί δεν απαντάς νεφέλη κρίμα είπε η Έριν και πήρε ένα βλέμμα στενάχωρο
-και τι να πω μαζί του? Να πάρει την κοπέλα του εγώ τι να του κάνω?!
-ζηλιάρα είπαν και οι δυο τους συγχρόνως
-σταματήστε πια και οι δυο σας δεν είναι αυτό που νομίζετε
-και τι είναι? Για πες μας ρώτησε ο Ματίας γελώντας
- δεν με παρατάτε πάω μέσα ο Ματίας και η Έριν την ακολούθησαν γελώντας από πίσω
-σας ακούω!
………………………………………………………………………………
Απάντηση με παράθεση
  #32  
Παλιά 28-01-12, 01:25
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17Ο –Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΑΡΣΙΑΣ

Στο σπίτι της νεφέλης…
-Ματίας είναι εδώ η νεφέλη?
-όχι κυρία τακένσι δεν είναι εδώ πριν λίγο βγήκε να την πάρω τηλέφωνο?
-όχι αγόρι μου δεν πειράζει
-είστε καλά? Περάστε μέσα σας παρακαλώ
-θα φύγω αγόρι μου, ευχαριστώ πάντως
-τίποτα!
-μάμα τι κάνεις εδώ?
-κοριτσάκι μου, έλα εδώ και η νεφέλη την αγκάλιασε
-τι κάνετε καλά είστε? Έχετε νέα από τον Ντέιβιντ?
-τίποτα κορίτσι μου τίποτα και κοντεύω να τρελαθώ!
-και μένα μου λείπει πολύ
-το ξέρω κοριτσάκι μου
-περάστε να κάτσουμε μέσα να τα πούμε
-όχι όχι να σε συγχαρώ ήρθα για τα αποτελέσματα και φεύγω
-μα καθίστε λιγάκι
-άλλη φορά καλύτερα δώσε μου ένα φιλί τώρα και πήγαινε μέσα
-ευχαριστώ μάμα, έτσι την φώναζε η νεφέλη από μικρή την μαμά του Ντέιβιντ την αγαπούσε πολύ.
Η νεφέλη έμεινε να την κοιτάζει λίγο στην πόρτα,, καθώς προχωρούσε στον δρόμο ήταν εξαντλημένη πολύ την λυπήθηκε και μετά μπήκε μέσα
-τι κρίμα νεφέλη την είδες είπε ο Ματίας μου ράγισε την καρδιά
-και εγώ πολύ την λυπήθηκα και όλα αυτά για πιο λόγο, ο Ντέιβιντ γιατί μας πρόδωσε?!
-γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι νεφέλη
-πώς? Κακοί?
-ναι νεφέλη έτσι μακάρι να σου πω ότι αυτό δεν ισχύει αλλά δεν γίνεται
-δεν είναι όλοι Ματίας κάνεις λάθος έχεις πολλά να μάθεις ο Ντέιβιντ είναι καλός άκουμε και μένα, έκανε λάθος θα το διορθώσει την κατάλληλη ώρα… απλά τώρα είναι φοβισμένος και δεν ξέρει τι να κάνει.
-πιστεύεις πολύ στους ανθρώπους αδερφούλα!
-ναι πιστεύω όλοι αλλάζουν! Τα ξανάφτιαξα με τον Λούκα Ματίας
-και ο Πήτερ?
-και τι να κάνουμε και ο Πήτερ έχει κοπέλα , και ποιος σου είπε ότι κάτι τρέχει μεταξύ μας? Και δεν γίνεται πρέπει να κάνω το σωστό!
-ο τρόπος που σε κοιτάζει τα προδίδει όλα και ποιο είναι το σωστό?
-δεν μπορώ να είμαι μαζί του είναι πολλά πράγματα που μας χωρίζουν η Μαίρη τζόουνς, ο Λούκα, ο Γάμπριελ και οι τόσοι τσακωμοί και η αντιπάθεια που νιώθαμε που την πάς δεν μπορώ!!! Κανένας δεν θα είναι ευχαριστημένος μ αυτό.
-αλλά δεν θα είσαι ευτυχισμένη αυτό το σκέφτηκες?
-προτιμώ να είναι αυτοί που αγαπώ
-όπως επιθυμείτε πριγκίπισσα
-κόψε βλακείες
-πότε θα εμφανιστείς στο συμβούλιο?
-όταν νιώσω έτοιμη
-μα νεφέλη
-Ματίας μίλησα δεν σε αφορά και δεν έχει σταματήσει εδώ η ιστορία με την Λίζα μπορεί να πέθανε αλλά έχουμε ακόμα να μας κυνηγάνε και ο πατέρας της θα είναι έξαλλος
-πριν λίγο είδα τον Ντέιβιντ όταν ήρθε η μαμά του εδώ κοίταζε προς την μεριά μας
-και γιατί δεν μου το είπες?
-για να κάνεις καμιά βλακεία μπροστά στην μαμά του
-μα Ματίας τώρα πώς θα τον ξαναβρούμε?
-πώς?! Τστστς σε είχα για πιο έξυπνη!
-η Έριν
-ακριβώς!
-να την πάρουμε τηλέφωνο
-το έκανα ήδη όσο μιλούσες με την μητέρα του , έρχεται
-όχι εννοείς ήρθε γιατί την ακούω
-τι λέει?
-να μην σε νοιάζει περίεργε
-ήρθα
-το καταλάβαμε είπαν και οι δυο τους μαζί
-πώς?
-αχ φίλιππε πότε θα σε δω
-Ματίας που το ξέρεις δεν σου είπα τι σκέφτηκε!
-έλα είναι δύσκολο να το μαντέψω, έλα τώρα ξέρεις άλλες δυνάμεις δεν έχω
-το ελπίζω γιατί αυτή είναι δικιά μου και του έβγαλε την γλώσσα.
-καλά με δουλεύετε εσείς οι δυο για αυτό με φωνάξατε?
-όχι σου είπα στο τηλέφωνο πάμε ν ακουμπήσεις το δέντρο
-μακάρι να βρούμε κάτι και να τελειώνει αυτή η ιστορία! Είπε η Έριν και προχώρησαν στο δέντρο. Η Έριν ακούμπησε το δέντρο και στάθηκε για λίγα λεπτά με τα μάτια κλειστά ξαφνικά βρέθηκε σε μια μισάνοιχτη πόρτα και προχώρησε εκεί βρισκόταν ο Ντέιβιντ και κάτι έπινε, ξαφνικά όμως άφησε το ποτό κάτω και τρομαγμένος κοίταζε κάποιον που μόλις μπήκε αφού έδωσε κάτι έφυγε βιαστικά. πάλι ο ίδιος διάδρομος, η ίδια πόρτα η Έριν τον ακολούθησε έβγαλε μια φωτογραφία από την τσέπη και την κοίταζε, δεν μπορούσε να δει καθαρά μια κοπέλα ήταν μάλλον παντού γύρω υπήρχαν μηχανήματα αλλά τίποτα δεν μαρτυρούσε για το που βρίσκονταν, πάλι ο Ντέιβιντ πετάχτηκε τρομαγμένος όταν μια κοπέλα μπήκε μέσα.
-Έριν ξύπνα ο Σάμι
Η Έριν πετάχτηκε τρομαγμένη
-καλά πάνω στο καλύτερο με κόψατε πάτε καλά
-εσύ πάς καλά? Κάνεις ψυχανάλυση στο δέντρο?
-εγώ πες νεφέλη τι έκανα στο δέντρο? (πωπωπω
θεέ μου ρεζίλι)
-ναι θα πω εγώ το χαϊδεύαμε το βλέπουμε κάπως χλωμό τελευταία,
-χλωμό?! Ναι τώρα που το βλέπω και έφυγε κουνώντας το κεφάλι του
-καλά μας πέρασε για χαζούς και μένα ακόμα πιο πολύ
-έλα δεν πειράζει πες μας τι είδες?
-δεν είδα που είναι το ξέρουν πια ότι βλέπω και δεν είχαν αφήσει ούτε σημάδι για το που είναι μόνο μηχανήματα ήταν και ο Ντέιβιντ που πήγαινε πέρα δώθε και σε μια στιγμή τρόμαξε με την παρουσία μιας κοπέλας και δεν πρόλαβα να δω ποια ήταν με κόψατε
-κρίμα και πώς θα τν βρούμε τώρα? Αναρωτήθηκε ο Ματίας
-βλάκα αν μου το είχες πει πιο πριν
-μα σου είπα μην κατηγορείς εμένα τώρα
-σταματήστε να τσακώνεστε όλη την ώρα αμάν πια, κάποιον τρόπο θα βρούμε
-ναι για πες μας έξυπνη?
-γιατί δεν πας να μείνεις σπίτι του μπορεί να περάσει κάποια μέρα
-ναι Έριν και τι θα πω στην μάνα του ΄ γεια σας ήρθα για τον γιο σας να ελέγχω αν έρχεται ΄ με δουλεύεις?!
-όχι απλά μπορείς να πας να της κάνεις παρέα ας πούμε
-ναι καλή ιδέα είπε ενθουσιασμένος ο Ματίας
-με δουλεύετε?!
-καλά θα το σκεφτώ είπε η νεφέλη μπερδεμένη, ένα τηλέφωνο χτυπάει Έριν Ματίας
-το δικό μου είναι είπε και απάντησε ο Ματίας και απομακρύνθηκε λίγο πιο πέρα
-με την μαρίσσα μιλάει? Ρώτησε η Έριν
-μάλλον τα ξανάφτιαξα με τον λούκας
-αλήθεια?
-ναι σήμερα
-μπράβο δεν θα φύγει τελικά?
-τι έγινε ποιος φεύγει? Ρώτησε ο Ματίας που μπήκε στην κουβέντα
-κανένας είπε η νεφέλη θυμωμένη ποιος ήταν στο τηλέφωνο?
-ο Πήτερ γιατί δεν απαντάς στα τηλεφωνήματα του?
-γιατί έτσι θέλω
-γιατί δεν απαντάς νεφέλη κρίμα είπε η Έριν και πήρε ένα βλέμμα στενάχωρο
-και τι να πω μαζί του? Να πάρει την κοπέλα του εγώ τι να του κάνω?!
-ζηλιάρα είπαν και οι δυο τους συγχρόνως
-σταματήστε πια και οι δυο σας δεν είναι αυτό που νομίζετε
-και τι είναι? Για πες μας ρώτησε ο Ματίας γελώντας
- δεν με παρατάτε πάω μέσα ο Ματίας και η Έριν την ακολούθησαν γελώντας από πίσω
-σας ακούω!
………………………………………………………………………………
Απάντηση με παράθεση
  #33  
Παλιά 28-01-12, 19:00
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Lightbulb

στο κεφάλαιο 17 είναι η δύναμη της Έριν απλά μάρσια είχα σκεφτεί αρχικά να την ονομάσω και καταλάθως δεν το διόρθωσα
Απάντηση με παράθεση
  #34  
Παλιά 28-01-12, 22:28
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18Ο- Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

-γιατί δεν απαντάς στο τηλέφωνο Πήτερ τι νομίζεις ότι είμαι???
-δεν απάντησα γιατί δεν ήθελα
-τότε γιατί είσαι μαζί μου?
-κόψε πια Μαίρη έχει και δουλεία ο κόσμος
-θα μπορούσες να μου το πεις
-δεν το σκέφτηκα συγγνώμη
-καλά πέρνα σήμερα εννιά η ώρα από το σπίτι μου θα βγούμε μην αργήσεις. έλα γεια και το έκλεισε βιαστικά για να μην της πει όχι.
Στις εννιά η ώρα…
-δεν άργησες βλέπω μπράβο Πήτερ έκανες πρόοδο
-κόψε Μαίρη αν έχεις όρεξη φεύγω
-όχι έλα τώρα πάμε για καφεδάκι οι δυο μας να περάσουμε και λίγο χρόνο μαζί
-καλά που πάμε
Μόλις έφτασαν στην καφετέρια έπιασαν ένα καναπέ και έκατσαν
-μα καλά που είναι το μυαλό σου? Στην νεφέλη?
-καλά πως σου ήρθε τώρα αυτό?
-δεν ξέρω περνάτε πολύ χρόνο μαζί ενώ μισιόσασταν τώρα έχετε γίνει αυτοκόλλητοι. Παράξενο ε?!
-τίποτα το παράξενο
-ήταν και η πρώην του κολλητού σου, θα σου πει τίποτα ο Γάμπριελ γι αυτό κόψε τα πολλά μαζί της
Ο Πήτερ δεν μίλησε και η ίδια το κατάλαβε και δεν συνέχισε ως που
-έλεος πια καλά κοίτα για πια μιλούσαμε πριν και εδώ αυτή τυχαίο να φανταστώ
Ο Πήτερ γύρισε αμέσως το κεφάλι του, η Νεφέλη δεν τους είχε προσέξει ακόμα και γελούσε όπως πάντα δυνατά , μαζί της ήταν η Έριν
-κοίτα με πια κατάντησε μετά την Λίζα μωράκι μου με την Έριν έλεος
-γιατί τι έχει η Έριν?! Είναι πολύ καλή κοπέλα σ αντίθεση με την Λίζα που είναι μια κακομαθημένη
-είναι? Κανείς δεν ξέρει τι απέγινε η καημένη η κολλητή μου μακάρι να είναι καλά
-να σου πω την αλήθεια δεν μ ενδιαφέρει καθόλου! Ας μην μιλάμε γι αυτούς πια βγήκαμε για να περάσουμε καλά.
-ναι δίκιο έχεις είπε η Μαίρη και τον φίλησε με πάθος
Εν τω μεταξύ στο άλλο τραπέζι επικρατούσε ησυχία ως που άρχισαν να μαζεύονται κάποια παιδιά, ο Πήτερ δεν τους αναγνώρισε
-Φίλλιπε είπε η Έριν και τον φίλησε και κατάλαβε ο Πήτερ ότι αυτός ήταν τα αγόρι της Έριν και βρικόλακας και οι δύο άλλοι δεν τους βόλευε η θέση και δεν έβλεπε καλά
-μα καλά τι κοιτάς Πήτερ?
-τίποτα Μαίρη μου τίποτα τον σερβιτόρο έψαχνα
-γιατί τι τον θες?
-για άλλο ένα ποτό.
-μα ρε Πήτερ πριν λίγο ήρθαμε πότε το ήπιες άντε τώρα κόφτο δεν πίνεις άλλο τέλος
-καλά καλά και την ξαναφίλησε και τα μάτια του ανοιχτά για να βλέπει ποιοι είναι αυτοί στο τραπέζι της νεφέλης, μα και πάλι καλά δεν μπορούσε να δει σε λίγο φτάσανε και άλλα άτομα
<<καλά πάρτι θα κάνουν αυτοί και μαζεύτηκαν τόσοι πολλοί>> σκέφτηκε ο Πήτερ
-πάω τουαλέτα και έρχομαι μωρό μου είπε η Μαίρη και σηκώθηκε
Τώρα ο Πήτερ μπορούσε να παρακολουθήσει με την ησυχία του <<δυο απ αυτούς είναι σίγουρα βρικόλακες, αλλά που τους ξέρει η νεφέλη αυτούς?>>…και σηκώθηκε να πάει στο τραπέζι να μάθει αλλά δεν πρόλαβε η Μαίρη έφτασε και εκείνος έκατσε και πάλι στην θέση του… τώρα έφτασαν και άλλοι ο ένας ήταν ο λούκας, η νεφέλη τον φίλησε ο Πήτερ ένιωσε ένα κόμπο στο στομάχι και γύρισε από την άλλη.
-τι έπαθες Πήτερ ρώτησε η Μαίρη ? είσαι καλά? Χλόμιασες
-καλά είμαι ομορφιά μου, σ’ αγαπώ συγγνώμη για τόσο καιρό που δεν σου έδινα σημασία είχα πολλά και την αγκάλιασε
-ο Πήτερ δεν πειράζει και εγώ σ’ αγαπώ καταλαβαίνω μην απολογείσαι
«μα πώς μου το έκανε αυτό η νεφέλη εγώ ετοιμαζόμουν να χωρίσω τώρα γι αυτήν, να τσακωθώ με τον κολλητό μου να έρθω αντίθετος με όλα, δεν το πιστεύω» σκέφτηκε ο Πήτερ
-Πήτερ τι σκέφτεσαι?
-τίποτα τίποτα και χαμογέλασε
…………………………………………………
-νεφέλη σκάσε φώναζε η Έριν όταν η νεφέλη διηγιόταν μια αστεία ιστορία με την Έριν και τα δυο κορίτσια άρχισαν να γελάνε δυνατά
-έλα νεφέλη συνέχισε την παρότρυνε ο Φίλιππος και η νεφέλη συνέχιζε χωρίς να σταματάει.
Όλοι γελούσαν ως που χτύπησε το κινητό και η νεφέλη πήγε έξω να μιλήσει ο λούκας έκανε να την ακολουθήσει αλλά η νεφέλη τον κοίταξε θυμωμένα και έκατσε ξανά…ο Πήτερ διακριτικά την ακολούθησε χωρίς να καταλάβει κάτι η Μαίρη. Η νεφέλη φαινόταν ξαφνιασμένη μετά το τηλεφώνημα είχε χλομιάσει, ο Πήτερ την ακούμπησε στον ώμο
-είσαι καλά? Την ρώτησε
-ε? ναι τι κάνεις εσύ εδώ?
-ήρθα με την Μαίρη, εσύ?
-έχει γενέθλια ο αδερφός του άντρα της αδερφής μου και ήρθαμε με παρέα να το γιορτάσουμε δεν τα ξέρεις τα παιδιά.
-ναι και με τα αγόρι σου ε?
-ναι είναι και ο λούκας δεν μπορούσα να μην του πω να έρθει μαζί μου
-και εγώ?
-τι και εσύ?
-δεν είμαι τίποτα για σένα?
-ποτέ δεν ήσουν και ποτέ δεν θα είσαι έκανα μεγάλο λάθος για σένα πίστεψα
ότι πράγματι σε είχα παρεξηγήσει αλλά έκανα λάθος μια απ τα ίδια είσαι. Και τώρα κάνε μου την χάρη και εξαφανίσου από μπροστά μου γιατί με αηδιάζει και μόνο που σκέφτομαι ότι υπάρχεις. Δεν ξέρω πώς μπόρεσα να κάνω έρωτα μαζί σου. Ο Πήτερ της έδωσε ένα χαστούκι και έφυγε δεν είπε τίποτα. ένα δάκρυ κύλησε απ τα μάτια της. Το σκούπισε και μπήκε ξανά μέσα σε λίγο ο Πήτερ με την Μαίρη σηκώθηκαν και έφυγαν…η νεφέλη έριξε μια ματιά, το ίδιο έκανε και ο Πήτερ
«και αυτά είναι μόνο η αρχή Πήτερ θα μου το πληρώσεις ακριβά. Θα σε πληγώσω όπως με πλήγωσες!»…σκέφτηκε
Η ώρα πέρασε και τα παιδιά άρχισαν σιγά σιγά να φεύγουν
-δεν θες να έρθεις να κάτσεις από το σπίτι μου αφού μόνος μου θα είμαι. είπε ο Λούκας
-άλλη φορά καλύτερα γιατί έχω πιεί και λιγάκι και δεν θέλω να ξερνάω πάνω σου
-εμένα δεν με πειράζει και την φίλησε
-μωρό μου θα πάω σπίτι μου ξυπνάω και νωρίς αύριο οπότε ξέχνα το
-καλά, οκ άμα δε θες με το ζόρι δεν λέει
-έλα λούκας δώσε μου ένα φιλάκι
Ο λούκας την φίλησε και δεν την συνόδεψε καν σπίτι έφυγε κάπως ενοχλημένος
Η νεφέλη σε όλο το δρόμο σκεφτόταν την επίσκεψη που είχε από τον Γάμπριελ πριν δυο μέρες λίγο μετά από την συζήτηση με τον Σαμ …η πόρτα χτύπησε και η νεφέλη άνοιξε βιαστικά
-Γάμπριελ τι κάνεις εδώ?
-ήθελα να σου μιλήσω
-μην μου πεις ότι είναι πάλι με το γνωστό να τα ξαναβρούμε και τέτοια νομίζω το ξεκαθαρίσαμε.
-όχι ήρθα να σου ζητήσω συγγνώμη για κάτι που έκανα μαζί με τον Πήτερ
-ποια για κείνη την μέρα στο νοσοκομείο, έλα σιγά παρελθόν δεν πειράζει
-όχι όχι δεν είναι αυτό.
-πες μου τότε
-χθες κοιμήθηκες με τον Πήτερ έτσι? Η νεφέλη δεν μίλησε και ο Γάμπριελ συνέχισε κατάλαβα η σιωπή σου τα λέει όλα. Κοίτα νεφέλη το μετάνιωσα ειλικρινά το στοίχημα που έβαλα με τον Πήτερ και γι αυτό ήρθα να στο πω
-μίλα ξεκάθαρα
-κοίτα όταν χωρίσαμε θύμωσα πολύ μαζί σου και έτσι βάλαμε στοίχημα με τον Πήτερ ότι θα σε ρίξει στο κρεβάτι ήταν σίγουρος και εγώ δεν το πίστευα και έτσι συμφώνησα και τα κατάφερε ήρθε χθες και μου το είπε ‘την κανόνισα την νεφέλη, κοιμήθηκα μαζί της ’έτσι ακριβώς μου το είπε και εγώ τσακώθηκα μαζί του και δεν μιλάμε πια γιατί εγώ νόμιζα ότι τα έλεγε για πλάκα τότε και όχι ότι θα μου έκλεβε το κορίτσι. Και πάλι συγγνώμη. Η νεφέλη δεν ξαναμίλησε έκλεισε δυνατά ην πόρτα και μόλις είδε που ο Γάμπριελ έφυγε ξέσπασε σε κλάματα.
Και τώρα που το σκεφτόταν άρχισε να κλαίει.
-νεφέλη άκουσε κάποιον να της φωνάζει, σηκώθηκε όρθια και κοίταξε γύρω της
«μάλλον μου φάνηκε», σκέφτηκε και προχώρησε για το σπίτι απέξω την περίμενε ο λούκας
-λούκας?
-συγγνώμη μωρό μου ήμουν τόσο αγενής πριν ούτε καν σπίτι σου δεν σε έφερα και καταλαβαίνω είσαι κουρασμένη δεν έπρεπε να κάνω έτσι.
Η νεφέλη του χαμογέλασε και ο λούκας την αγκάλιασε σφιχτά και της ψιθύρισε σ αγαπώ ύστερα εκείνη αφού τον καληνύχτισε μπήκε μέσα μια δύσκολη νύχτα έλαβε τέλος!
Απάντηση με παράθεση
  #35  
Παλιά 29-01-12, 23:42
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19- ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Πήτερ-Μαρίσσα

Το καλοκαίρι για τον Πήτερ δεν είναι και τόσο ευχάριστο, γιατί αυτή την φορά είναι μόνος του με την αδερφή του και την μητέρα του. Συνήθως γι αυτόν οι διακοπές ήταν θάλασσα μαζί με τους φίλους του και τον κολλητό του τον Γάμπριελ σε εξωτικά νησιά με τουρίστριες. Αλλά όλα άλλαξαν δεν μπορεί να απολαμβάνει τον ήλιο όπως πριν αλλά ούτε την παρέα τον φίλων του και είναι σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση από εκείνη την μέρα με την νεφέλη και δεν καταλαβαίνει τι της έκανε και του μίλησε έτσι αλλά δεν τόλμησε ούτε μια μέρα να της μιλήσει, ήταν σαν δυο ξένοι τώρα πια ούτε καν ήξερε που βρισκόταν αυτοί και με ποιους είχε πάει διακοπές, κάτι πήρε τα αυτί του βέβαια από την μαρίσσα που παρακαλούσε την μαμά της να πάει μαζί με τον Ματίας στο πλαιτοοουν αλλά τίποτα άλλο. Τώρα είχαν πάει σε ένα χιονισμένο τοπίο, όμορφα ήταν αλλά δεν μπορούσε να απολαύσει το τοπίο του έλειπαν πολλά.
-Πήτερ έλα εδώ
-ναι μαμά, τι θες?
-είσαι καλά παιδί μου?
-ναι γιατί ρωτάς ?
-γιατί όλο αυτό για σένα είναι καινούργιο, με μας χωρίς τους φίλους σου
-καλά είμαι
-τι έγινε με την νεφέλη? Ο Πήτερ πήρε ένα στενάχωρο βλέμμα και ύστερα της είπε όλη την ιστορία. Η μαμά του έμεινε λίγο και αφού το ξανασκέφτηκε του είπε
-μήπως της βάλανε λόγια αγόρι μου?
-δεν ξέρω να σου πω την αλήθεια και δεν με νοιάζει εγώ την ζωή μου έδωσα γι αυτήν και ήμουν έτοιμος να τ αφήσω όλα γι αυτήν ακόμα και να τσακωθώ και με τον καλύτερο μου φίλο και αυτή έτσι εκτιμάει με προσβάλει και με κάνει να νιώθω σκουπίδι γιατί αυτό νιώθω τώρα, δεν με εμπιστεύεται και αυτό είναι το χειρότερο τι σχέση θα είχαμε αν δεν στηρίζεται σ αυτό, όταν ξέρει και αυτή τι θέλει και ποιον πιστεύει θα είναι πολύ αργά εγώ δεν θα την συγχωρέσω.
-μην το λες αυτό αγόρι μου σίγουρα θα είχε του λόγους της και το έκανε και αν την κορόιδεψαν πονάει και αυτή το ίδιο τώρα. Δεν την έχω ικανή είναι τόσο καλή
Ο Πήτερ δεν ήξερε τι να πει και δεν μίλησε, αλλά ήξερε ότι ίσως η μαμά του είχε δίκιο, αλλά και πάλι ο πόνος του ήταν μεγάλος. Πήρε το κινητό του και έγραψε μήνυμα στην νεφέλη αλλά το μετάνιωσε και το έκλεισε, και μόλις το έβαλε στην τσέπη του το τηλέφωνο χτύπησε, δεν το άνοιξε τελικά πήρε το τηλέφωνο και το πέταξε μακριά.

Νεφέλη-λούκας-μάρσια-φίλιππος-Ματίας

Αντιθέτως από τον Πήτερ τα παιδιά τα υπόλοιπα είχαν πάει όλοι μαζί διακοπές στο πλαιταουν στο σπίτι της νεφέλης και του Ματίας.
-Μα καλά γιατί δεν απαντάει ο Πήτερ τον ξαναπήρα και τώρα λέει δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή ρώτησε ο Ματίας
-γιατί βλέπει μάλλον τον αριθμό μου γι αυτό απάντησε η νεφέλη
-γιατί τι έπαθε δεν μιλάτε πια?
-όχι γιατί είναι βλάκας
-σταμάτα ο Πήτερ είναι πολύ καλό παιδί
-δίκιο έχεις νεφέλη συμπλήρωσε η μάρσια μήπως τον παρεξήγησες? Γιατί εσείς τα πηγαίνατε καλά πολύ καλά μπορώ να πω θυμάμαι καλά στις εξετάσεις που σας είδα να φιλιέστε
-σκάσε χαζή έρχεται ο λούκας ψιθύρισε η νεφέλη
-τι έγινε? πετάχτηκε ο Ματίας
-τίποτα αδερφούλη μου θα σου πω άλλη φορά, λούκας?
-ναι μωρό μου πες μου
-αύριο να τα μαζεύουμε αρχίζουν πολύ ζεστές μέρες και δεν νομίζω να τ αντέξουμε για πολύ, τουλάχιστον εγώ με τον Ματίας θα φύγουμε δεν έχουμε
πρόβλημα να σας αφήσουμε το σπίτι να κάτσετε όσο θέλετε
-όχι πρέπει να πάω στον πατέρα μου κιόλας νεφέλη οπότε μάλλον μόνο ο Φίλλιπος με την Μάρσια θα μείνουν
-καλοοοό είπε ο Φίλλιπος και γέλασε
-σκάσε είπε η μάρσια και τον χτύπησε
-άουτς. Και που θα πάτε στο cold mountain για ορειβασία
-ναι Φίλλιπε είπε η νεφέλη και συνέχισε, ιδέα του Ματίας αν και χαζός είχε καλή ιδέα και του πείραξε τα μαλλιά
-ποιος θα βουτήξει μαζί μου φώναξε ο λούκας και ο Φίλλιπος και ο Ματίας τον ακολούθησαν τρέχοντας. Και τα κορίτσια μείνανε μόνες τους
-τα πάτε καλά με τον Φίλλιπο μάρσια μπράβο
-ναι είναι πολύ καλός και έχει πολύ πλάκα, αλλά πες μου τι έγινε με τον Πήτερ?
-τίποτα απλά δεν μου αρέσει
-ψέματα έλα πολλές τον έπιανα και αυτόν και εσένα να κοιτάζεστε
-μην μου τον θυμίζεις τώρα
-κάτσε ένα λεπτό και πήρε το κινητό η μάρσια να πάρει τηλέφωνο τον Πήτερ, αλλά τίποτα
-μα καλά γιατί δεν χτύπησε το κινητό του δεν λειτουργεί?
-δεν ξέρω
-έχεις τον αριθμό της Μαρίσσα?
-ναι, αλλά τι τον θες τώρα?
-να δω τι κάνει, η νεφέλη έδωσε τον αριθμό της αδερφής του Πήτερ καταβάθως και αυτή ήθελε να μάθει τι κάνει
Το τηλέφωνο χτυπούσε
-μαρίσσα το τηλέφωνό σου φώναζε ο Πήτερ
-άνοιξε το για σένα είναι
-που το ξέρεις?
-έλα άνοιξε! ο Πήτερ πήρε το κινητό και το άνοιξε
-ναι, παρακαλώ ποιος είναι?
-Πήτερ εσύ είσαι?
-ναι, ποια είσαι?
-εγώ είμαι η μάρσια τι κάνεις?
-μάρσια?! Καλά είμαι εσύ τι κάνεις? χαίρομαι που σε ακούω
-καλά σε έπαιρνα πριν από την νεφέλη αλλά δεν απάντησες και μετά τίποτα
-εσύ ήσουν που πήρες νόμιζα ότι ήταν
-όχι για την ακρίβεια ο ματίας ήταν που είχε μείνει από μπαταρία και ήθελε να σου μιλήσει
-αα. Οκ που είσαι τώρα διακοπές?
-ναι μαζί με την νεφέλη έναν φίλο της και τον λούκας στο πλαιταουν
-ωραία είστε όλοι μαζί
-όχι για πολύ η νεφέλη φεύγει αύριο δεν αντέχει πολύ τον ήλιο ξέρεις και θα πάει αλλού μόνη της
-και ο λούκας?
-δεν ξέρω στον μπαμπά του νομίζω αα έχεις χαιρετίσματα από την νεφέλη
-σκάσε ηλίθια φώναξε η νεφέλη σίγα μην του έστελνα και σηκώθηκε και έφυγε
-την άκουσα είπε ο Πήτερ
-συγγνώμη Πήτερ τι έγινε μεταξύ σας?
-δεν σου είπε η φίλη σου?
-όχι δεν μου είπε τίποτα απλά να μην σου μιλάω για σένα θέλει γιατί πονάει πολύ
-δεν ξέρω να σου πω και εγώ τι έγινε, τελοσπάντων σ αφήνω γιατί φωνάζει η μαμά μου να φάμε ευχαριστώ που πήρες. Φιλάκια!
-γεια σου Πήτερ και έκλεισε το τηλέφωνο και πήγε και βρήκε την νεφέλη
-νεφέλη ξέρεις λυπάμαι για πριν να βοηθήσω ήθελα
-δεν στο ζήτησα όμως και το ότι έχει γίνει μεταξύ μας δεν ξέρεις να έχω στα καλά καθούμενα θυμώσει μαζί του χωρίς λόγο δεν νομίζω σε παρακαλώ δηλαδή που πάντα εμένα βγάζετε κακιά, ο Πήτερ δεν αξίζει καν να λέω τ όνομα του ύστερα απ αυτά που μου έκανε.
-τι σου έκανε ο Πήτερ νεφέλη? Ρώτησε ο λούκας που βγήκε εκείνη την στιγμή
-έλα να σου πω είπε πλησίασε ο λούκας πήγε κοντά της και τον φίλησε, ο λούκας τραβήχτηκε και την ρώτησε
-αυτό σου έκανε σε φίλησε?
-τι λες ρε μωρό μου?! Απλά μου είπε ότι σκέφτεται να φύγει απ το γκρουπ δεν μπορεί να το κάνει αυτό
-όχι δεν νομίζω να φύγει είπε ο λούκας και αφού μάζεψαν τα πράγματα πήγαν στο σπίτι. Η νεφέλη αφού έκανε ένα μπάνιο άρχισε να μαζεύει τα ρούχα της και ξάπλωσε να κοιμηθεί. Μόλις αποκοιμήθηκε ο λούκας άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και πήγε κοντά της
-μωρό μου κοιμάσαι της ψιθύρισε
-όχι τώρα ξάπλωσα γιατί τι έγινε?
-τίποτα απλά αύριο φεύγεις και ήθελα να μείνουμε λίγο μόνοι
-φυσικά έλα μωρό μου ξάπλωσε δίπλα μου, ο λούκας άρχισε να την χαϊδεύει και να την φιλάει παντού, η νεφέλη άρχισε να τρέμει
-φύγε λούκας
-τι έπαθες εσύ τρέμεις
-τίποτα απλά χρειάζομαι να κάτσω λίγο μόνη μου
-πεινάς?
-ναι αλλά τα ελέγχω απλά ήρθες πολύ κοντά και σε μύριζα πολύ και καθώς μιλούσε κρατούσε τα χέρια της σφιχτά, τόσο πολύ που αιμορραγούσε
-μα τι κάνεις? Την ρώτησε Και πήγε κοντά της και την σκούπισε και την αγκάλιασε
-είμαι καλά τώρα λούκας
-ωραία θες να σ αφήσω να ξεκουραστείς?
-ναι καλύτερα συγγνώμη λούκας
-δεν έκανες κάτι για να μου ζητάς συγγνώμη έλα κοιμήσου και την φίλησε
-καληνύχτα!
Απάντηση με παράθεση
  #36  
Παλιά 01-02-12, 16:37
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20-COLD MOUNTAIN

Την επόμενη μέρα η Νεφέλη και ο Ματίας έφυγαν με το πρώτο αεροπλάνο και ο Λούκας σε λίγες ώρες ο Ματίας και η Νεφέλη βρίσκονταν στο cold mountain είναι μια ωραία ορεινή περιοχή και όλο χιόνι, η Νεφέλη λατρεύει το χιόνι της θυμίζει όταν ήταν μικρή... το μόνο που βρισκόταν εκεί ήταν ένα μικρό ξενοδοχείο λίγα σπίτια και μια δυο καφετέριες… αφού τα ταχτοποίησαν τα πράγματα τους φόρεσαν τα χειμωνιάτικα τους και βγήκαν έξω
-έλα Mατίας
-τώρα πήγαινε μπροστά και έρχομαι μιλάω στο τηλέφωνο
-καλά και ξεκίνησε μόνη της να απολαύσει το χιόνι
«πως γλιστράει έτσι θα σκοτωθώ» και πριν καν τελειώσει την κουβέντα της καλύφθηκε από το χιόνι για δεύτερη φορά, την πρώτη φορά ήταν όταν είχε συναντήσει τον Σάμ μετά από καιρό. Και πάλι ένα χέρι την βοήθησε να σηκωθεί, αλλά ξανάπεσε
-πρόσεχε θα σκοτωθείς
-απ ότι βλέπω
τα αγόρι φορούσε γυαλιά σκι και σκούφο, όπως και η Νεφέλη και δεν μπορούσε να τον διακρίνει
-σ ευχαριστώ είπε η Νεφέλη τι κρύο που κάνει ντύθηκα λεπτά.
το αγόρι έβγαλε τα μπουφάν του της το έδωσε και έφυγε
-κάτσε λίγο σ ευχαριστώ για όλα που θα σε βρω για να σου δώσω το μπουφάν?
-στο ξενοδοχείο μένω άστο κάπου εκεί.
-τι ωραία που μυρίζει το μπουφάν του και τι κύριος και έβαλε τα χέρια της στο μπουφάν
-ωχ! Τι είναι αυτό? Μια καρδιά έχει πάνω δυο αρχικά γράμματα Π-Ν τι ωραίο πολύ όμορφο. Πήτερ-Νεφέλη για φαντάσου μα καλά τι λες χαζή ύστερα απ όλα αυτά συνεχίζεις ξεκόλλα
-σε λυπάμαι
-Ματίας?
-καλά μιλάς με τον εαυτό σου?
-όχι απλά σκεφτόμουν δυνατά
-που τα βρήκες το μπουφάν?
-ένα αγόρι μου τ έδωσε που με βοήθησε να σηκωθώ που έπεσα
-είσαι καλά τώρα?
-ναι μωρέ κοίτα τι είχε στην τσέπη του ένα κολιέ με τα αρχικά Π-Ν
-μα καλά αυτή η ζωή είναι απίστευτη!
-γιατί το λες αυτό?
-Πήτερ- Νεφέλη
-τι λες τώρα?
-καλό παιδί ο Λούκας αλλά δεν σ αρέσει
-και είναι καλύτερος ο Πήτερ για μένα δηλαδή?
-ναι φυσικά πήγαινε να του δώσεις το μπουφάν του τώρα
-αφού μου είπε μένει στο ξενοδοχείο σίγα του το δίνω μετά
-δεν κατάλαβες το μπουφάν είναι του Πήτερ
-τι?
-δεν ήξερα αλήθεια ότι βρίσκονταν εδώ τώρα τους είδα πριν λίγο
-πλάκα μου κάνεις
-όχι μάλλον αυτός ήταν αλλά πήγαινε μια να βεβαιωθείς
-μα αυτός πηγαίνει κάθε καλοκαίρι με τους φίλους του πως
-μάλλον κάτι σου διαφεύγει είναι και αυτός βρικόλακας
-ναι πάω
-που πάς?
η Νεφέλη δεν απάντησε και πήγε στο ξενοδοχείο στην ρεσεψιόν
-συγγνώμη μήπως μένει εδώ μια κυρία με δύο παιδιά μεγάλα που ο γιός έχει πορτοκαλί μαλλιά όπως η μητέρα του
-ναι δεσποινίς μου εδώ μένουν τους ξέρεις?
-ναι, σε ποιο δωμάτιο είναι?
-δίπλα στο δικό σας
-αλήθεια?
-ναι
-ευχαριστώ πολύ
«κοίτα συμπτώσεις» σκέφτηκε η Νεφέλη και μπήκε στο ασανσέρ και χτύπησε την πόρτα, δεν άνοιξε κανείς, ξαναχτύπησε η καρδιά της χτυπούσε δυνατά και τα πόδια της τρέμανε. Πήρε μια βαθιά ανάσα και ξαναχτύπησε για τελευταία φορά και έτσι κίνησε να φύγει και η πόρτα τώρα άνοιξε
-συγγνώμη εσείς χτυπήσατε?
-ναι Πήτερ είπε η Νεφέλη και γύρισε το κεφάλι της
-Νεφέλη? Είπε ο Πήτερ ξαφνιασμένος
-ορίστε το μπουφάν σου και πήγε να φύγει ο Πήτερ την άρπαξε από τον ώμο
-που πάς? Την ρώτησε
-στο δωμάτιο μου που αλλού?!
-εσύ δεν ήσουν στο πλάιταουν?
-ναι, αλλά φύγαμε δεν ήξερα ότι είσαι κι εσύ εδώ αλλιώς δεν θα ερχόμουν
-τι έχεις μαζί μου πες μου τι σου έκανα? Η Νεφέλη τον κοίταξε θυμωμένη και ύστερα του γύρισε την πλάτη να φύγει και μετά τον κοίταξε στα μάτια και ο Πήτερ παρατήρησε την απογοήτευση που έκρυβαν και του είπε
-καλά δεν ντρέπεσαι να με κοιτάς στα μάτια, δεν ντρέπεσαι να με ρωτάς?
-τι έκανα?
Η Νεφέλη δεν απάντησε και έφυγε για να πάει στο δωμάτιο της ο Πήτερ την ακολούθησε και εκείνη προχώρησε γρήγορα εκείνος συνέχισε να την ακολουθεί, τα ρούχα της όμως την δυσκόλευαν και στην προσπάθεια της να τρέξει έπεσε κάτω, ο Πήτερ έτρεξε κοντά της.
-είσαι καλά?
-ναι καλά είμαι μην μ ακουμπάς και σηκώθηκε αλλά ξανάπεσε κάτω ο Πήτερ προσπάθησε να την βοηθήσει αλλά εκείνη τον κοίταξε νευριασμένη και την άφησε
«ωχ, πονάω!» σκέφτηκε η Νεφέλη
-να σε βοηθήσω έλα βλέπω ότι πονάς, να σε πάω τουλάχιστον στο δωμάτιο σου και σ αφήνω. Οκ?
-καλά αν είναι έτσι μόνο μην μου μιλάς και μην μ ακουμπάς περισσότερο απ ότι το χέρι μου σε σιχαίνομαι
-που είναι το δωμάτιο σου?
-αυτό απέναντι απ τα δικό σου, ο Πήτερ την πήρε απ το χέρι και ο πόνος εξαφανίστηκε και εκείνη συνέχιζε να κάνει ότι πονάει για να την κρατάει, όταν φτάσανε στο δωμάτιο ο Πήτερ άνοιξε την πόρτα και η Νεφέλη συνέχιζε
-πονάω πολύ βοήθα με να κάτσω στην καρέκλα
-ψεύτρα! Δεν γίνεται να πονάς πια σε θεράπευσα η Νεφέλη κοκκίνισε από την ντροπή της και γύρισε απ την άλλη να μην την δει και μετά είπε
-μάλλον δεν τα κατάφερες καλά για να πονάω ακόμα με περιφρόνηση ο Πήτερ την άρπαξε ξανά απ τον ώμο και την κοίταξε και της φώναξε
-κοίτα κοριτσάκι μου δεν ξέρω τι ζόρι τραβάς, αλλά πρόσεχε πώς μου μιλάς
-γιατί τι θα μου κάνεις?
-θες να σου πω? Και την άρπαξε και την φίλησε εκείνη τραβήχτηκε και του έδωσε ένα δυνατό χαστούκι.
-κακομαθημένη της είπε και έφυγε χτυπώντας την πόρτα δυνατά
-στο διάολο να πας φώναξε
Ο Πήτερ στάθηκε λίγο έξω από την πόρτα και η Νεφέλη πήρε την μπότα της και την πέταξε στην πόρτα και ξαναφώναξε
-ξέρω ότι είσαι έξω από την πόρτα εξαφανίσου διαβάζω την σκέψη σου αυτή την φορά όμως ο Πήτερ έφυγε πράγματι, η πόρτα άνοιξε την στιγμή που έφυγε, η Νεφέλη έβγαλε και την άλλη μπότα και την πέταξε
Απάντηση με παράθεση
  #37  
Παλιά 01-02-12, 16:38
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

-ωχ τι κάνεις πας καλά με σκότωσες
-αδερφούλη μου συγγνώμη δεν το ήθελα σε χτύπησα?
-ναι με χτύπησες και δεν σε συγχωρώ
-έλα μικρούλη μου και σηκώθηκε να τον αγκαλιάσει
-πες μου τελικά ο Πήτερ ήταν αυτός με το μπουφάν?
-ναι γι αυτό πέταξα την μπότα
-τι σου έκανε και του φέρεσαι έτσι, πες μου εμείς όλα τα λέγαμε μεταξύ μας αυτό θέλω και τώρα
Η Νεφέλη έμεινε λίγο σιωπηλή και του είπε
-ντρέπομαι να σου πω Ματίας και έκλαιγε
-μα δεν θα σου θυμώσω για ότι κι να έγινε και δεν θα σε παρεξηγήσω στ ορκίζομαι
-όχι δεν θέλω να σου πω γιατί θα τσακωθείς μαζί του και δεν θέλω
-με την Μαρίσσα πάντως τσακώθηκα δεν την αντέχω άλλο νομίζει ότι τα ξέρει όλα δε ξέρω τι είναι γραφτό τελικά
-τίποτα δεν είναι γραφτό Ματίας εμείς την γράφουμε την ιστορία μας, ας ντυθούμε τώρα γιατί μια κυρία που ήξερε την μαμά κάνει πάρτι στο ξενοδοχείο και μας κάλεσε και για αυτό φόρα ότι καλύτερο έχεις μαζί σου.
-ωραία θα περάσουμε η κόρη της είναι πολύ όμορφη
-Ματίας?! Είσαι καλά? Και το κοριτσάκι σου?
-δεν θέλω να είμαι πια μαζί της νομίζει ότι είμαι παιχνιδάκι της το ξέρεις ότι δεν μου απαντούσε στο τηλέφωνο όσο ήμασταν στο πλάιταουν, ούτε μια μέρα γι αυτό έπαιρνα τον Πήτερ απ το κινητό σου
-μην στεναχωριέσαι. Να σου πω την αλήθεια εμένα μου την σπάει λίγο είναι λίγο περίεργη πάντα μου μιλούσε με γρίφους
-ναι είναι και αυτό όποτε πάμε για άλλα αδερφούλα και εσύ άσε τον Λούκας αφού δεν τον αγαπάς και θα ξεχάσεις και τον Πήτερ και θα βρεις κάποιον να αγαπάς αληθινά.
Σε μια άλλη χώρα ο Λούκας έχει πάει να επισκεφτεί την μητέρα του και μετά από λίγες μέρες θα πήγαινε στον πατέρα του.
-μαμά ήρθα
-το κατάλαβα Λούκας αλλά πήγαινε να τακτοποιηθείς τώρα και μετά ντύσου γιατί θα πάμε σε μια δεξίωση και είναι σημαντικό για μένα σε παρακαλώ να είσαι κύριος και δώσε μου μια αγκαλιά τώρα και πες μου πως πέρασες στα γρήγορα
-πάω να κάνω μπάνιο μαμά και μετά την δεξίωση τα λέμε
-εντάξει καλύτερα έτσι θα έχουμε περισσότερο χρόνο να μιλήσουμε ο Λούκας ξαφνιάστηκε που η μητέρα του ήταν τόσο γλυκιά μαζί του. Σήμερα ήταν δυο σημαντικές δεξιώσεις και για τον Λούκας και για την Νεφέλη. Και οι δύο ετοιμάζονταν.
Στην δεξίωση στο cold mountain…
Στην γιορτή βρίσκονταν σημαντική άνθρωποι και φυσικά βρικόλακες και μια απ αυτές η κυρία που έκανε την γιορτή και φίλη της μαμάς τους βρισκόταν επίσης ο Πήτερ με την μαμά του και την αδερφή του.
-Ματίας πως είμαι?
-πολύ όμορφη Νεφέλη όχι επειδή είσαι αδερφή μου αλλά πιστεύω είσαι από της πιο όμορφες κοπέλες που έχω δει, φορούσε ένα στράπλες γλυκό ροζ φόρεμα και τα μαλλιά της τα είχε μαζέψει αλογοουρά και ήταν κατάμαυρο και ίσιο και τα μάτια της λάμπανε και τα γαλανά της μάτια κάνανε αντίθεση, ο Ματίας ήταν και αυτός πολύ κομψός και συνόδευε την Νεφέλη ισάξια τα δυο αδέρφια δεν μπορούσαν να είναι απαρατήρητα όλοι όσοι ήταν βρικόλακες ήξεραν ότι είναι καθαρόαιμοι και ότι στις φλέβες τους έτρεχε βασιλικό αίμα. Ο Ματίας μόλις είδε την κοπελίτσα που του είχε κινήσει το ενδιαφέρον άφησε την Νεφέλη και πήγε να της μιλήσει, η Μαρίσσα το παρατήρησε αυτό και θύμωσε. Η Νεφέλη έμεινε μόνη της και πήγε να πάρει ένα ποτό.
-Πήτερ ποια είναι αυτή που μιλάει ο Ματίας? Ρώτησε η Μαρίσσα
-η κόρη της κυρίας που κάνει το πάρτι ωραία είναι ε? και γέλασε κρυφά
-ναι καλή είναι και γιατί μιλάει με τα αγόρι μου?
-δεν ξέρω του αρέσει πολύ όμως για να αφήσει την αδερφή του μόνη της
-ναι ε?! πήγαινε να της κάνεις εσύ παρέα
-δεν νομίζω να θέλει
-αν δεν πας δεν θα το μάθεις, και θα στην κλέψει κανείς κοίτα πόσο όμορφη έχει γίνει, δεν μπορεί να κάνει φασαρία κιόλας έχει κόσμο άντε πήγαινε ο Πήτερ πήγε αλλά σταμάτησε μόλις είδε κάποιον να την πλησιάζει, και της ζήτησε να χορέψουν .
-Μαρίσσα πάμε να χορέψουμε
-όχι Πήτερ παρακολουθώ τώρα την ηλίθια που την πέφτει στ αγόρι μου
-να πάει τώρα αυτή να χορέψει με τα αγόρι σου οπότε πάμε
-άντε πάμε
Αφού χόρεψαν λίγο ο Πήτερ πήγε στην Νεφέλη και είπε στον συνοδό της
-μου επιτρέπεις?
-ναι φυσικά αν θέλει η Νεφέλη
Η Νεφέλη δέχτηκε θα ήταν αγένεια να μην δεχτεί
-μην μ ακουμπάς
-και πως θα χορέψουμε τότε?
-τι θες και με ενοχλείς?
-Νεφέλη είσαι πολύ όμορφη σήμερα
-τι παιχνίδι παίζεις πάλι?
-κανένα τι εννοείς?
-τίποτα
Ο Λούκας από την άλλη έβλεπε τον εαυτό του στον καθρέφτη και ένιωθε γελοίος με το κοστούμι.
-καλά πως είμαι έτσι?
-μια χαρά είσαι αγόρι μου πολύ όμορφος σωστός κύριος πάμε?
-περιμένεις λίγο μαμά και κατεβαίνω οκ?
-ναι αγόρι μου νωρίς είναι έτσι κι αλλιώς
-ωραία
«θα τηλεμεταφερθώ να πάω να δω την Νεφέλη» σκέφτηκε και το έκανε όταν έφτασε στο ξενοδοχείο ρώτησε στην ρεσεψιόν και του είπαν ότι βρίσκεται στην αίθουσα εκδηλώσεων. Μπήκε μέσα ήταν πολύς κόσμος μαζεμένος πρώτα είδε τον Ματίας που χόρευε με μια συμπαθητική κοπελίτσα και γέλασε με ένα πονηρό χαμόγελο
Απάντηση με παράθεση
  #38  
Παλιά 01-02-12, 16:39
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

«κάπου εκεί θα είναι και η Νεφέλη» είπε και την είδε χόρευε με κάποιον τον αναγνώρισε εύκολα ήταν ό Πήτερ το πορτοκαλί μαλλί του τον ξεχώριζε από τους υπόλοιπους, ήταν πολύ κοντά σχεδόν κολλημένοι ο Λούκας ζήλεψε πολύ πήγε να φύγει αλλά δεν το έκανε ήθελε εξηγήσεις και πήγε να τις πάρει
-Νεφέλη έρχεσαι λίγο, της είπε εκείνη απομακρύνθηκε και πήγε ξαφνιασμένη
-μωρό μου τι κάνεις εδώ? Πότε ήρθες?
-τώρα πριν λίγο, τηλεμεταφέρθηκα αλλά εγώ κάνω ερωτήσεις τώρα
-ε?
-τι ε?! γι αυτό ήρθες εδώ επειδή ήξερες ότι είναι και ο Πήτερ?
-τι λες καν δεν το ξέραμε ούτε εγώ ούτε ο Ματίας τυχαίο ήταν
-ναι και πώς δεν το ήξερε ο Ματίας δεν του το είπε η κοπέλα του?
-όχι δεν μιλάνε πια δεν βλέπεις ότι χορεύει με άλλη
-και πάλι γιατί χορεύατε τόσο κοντά?
-έτσι είναι ο χορός ρε μωρό μου δεν φταίω εγώ αυτός ήρθε εγώ ούτε να τον βλέπω θέλω
-ναι Νεφέλη ούτε εσύ το πιστεύεις αυτό που λες σε έβλεπα ήσουν πολύ χαρούμενη πάνω του
-κοίτα Λούκας εγώ είμαι μαζί σου αν δεν με εμπιστεύεσαι ας τα αφήσουμε εδώ.
-σε εμπιστεύομαι αλλά σας βλέπω έτσι μαζί και εσύ τόσο όμορφη ζήλεψα
-δεν χρειάζεται εγώ μαζί σου είμαι δεν μ αρέσει ο Πήτερ
-σίγουρα?
-ναι Λούκας. Και γιατί είσαι έτσι ντυμένος?
-θα πάω σε μια δεξίωση με την μαμά μου καλός είμαι?
-πολύ καλός και γέλασε και τον φίλησε και συνέχισε θα σου έλεγα να κάτσεις αλλά πήγαινε μην περιμένει η μαμά σου.
-ναι καλά λες και κάτι άλλο
-τι?
-είσαι μια θεά σήμερα με σκοτώνει να σ αφήσω με τόσα αγόρια
-εγώ έχω τον πιο όμορφο και καλό δεν κοιτάω άλλους και τον χαιρέτησε, εκείνος πήγε στην τουαλέτα και πήγε και πάλι στην μαμά του και κατέβηκε μαζί της. η Νεφέλη έκατσε λίγο ακόμα και έπινε πολύ όταν είδε ότι είχε ξεφύγει πήρε την τσάντα της και πήγε να πάει στο δωμάτιο της και ο Πήτερ την ακολούθησε. Εν τω μεταξύ ο Ματίας με την Μαρίσσα συζητούσαν κάτω η Μαρίσσα του έκανε παράπονα, εκείνος την παράτησε σύξυλη και εκείνη νευρίασε πάρα πολύ. Ο Ματίας ανέβηκε και αυτός πάνω πήρε κάτι απ το συρτάρι του φίλησε την Νεφέλη έβαλε άρωμα και έφυγε.
-που πάς Ματίας?
-δεν θα έρθω σήμερα
-πάρε μπουφάν κάνει κρύο
-σε δωμάτιο θα μείνω μην ανησυχείς!
-μην το κάνεις αυτό αν δεν τελειώσεις εντελώς με την Μαρίσσα καμία δεν τα αξίζει
-μην ανησυχείς ξέρω τι κάνω και κατέβαινε τα σκαλιά βιαστικά
-την πόρτα κλείσε και σηκώθηκε να την κλείσει μπήκε μέσα ο Πήτερ και πήρε το κλειδί έκλεισε την πόρτα και της είπε
-τώρα θα μιλήσουμε ήσυχα
-χάχα να μιλήσουμε άρχισε να γελάει η Νεφέλη και αυτό εκνεύριζε τον Πήτερ
-έχεις πιει? Την ρώτησε
-ναι έχω πιεί γι αυτό πήγαινε δεν θέλω να κάτσεις εδώ σε άντε
-γιατί ?
-γιατί με πλήγωσες και πονάω να σε βλέπω και δεν καταλαβαίνω τι θες
-να με μαζί σου θέλω
-μα γιατί το κέρδισες το στοίχημα, βάλατε κάνα καινούργιο πάλι? Και γέλασε πάλι
-τι στοίχημα? Τι είναι αυτά που λες?
-μου τα είπε όλα ο Γκάμπριελ. Όλα
-ποια όλα ρε Νεφέλη εγώ με τον Γκάμπριελ δεν μιλάμε πια πήγα και του είπα ότι είμαι ερωτευμένος μαζί σου και ότι λυπάμαι γι αυτόν αλλά δεν θα σ αφήσω
-πλάκα μου κάνεις τώρα? Και του είπε αυτά που της είχε πει ο Γκάμπριελ
-στο ορκίζομαι στην μαμά μου ότι δεν έγινε τίποτα απ όλα αυτά που σου είπε εγώ σ αγαπάω Νεφέλη γιατί να στο κάνω αυτό?
-δεν ξέρω τι να πιστέψω Πήτερ είμαι πολύ μπερδεμένη και το κεφάλι μου πάει να σπάσει δεν αντέχω άλλο.
-κλείσε τα μάτια σου και σκέψου λίγο εγώ που έσωσα την ζωή γιατί να στο κάνω αυτό? σε φιλούσα κα το ένιωθες πόσο σ αγαπάω ήμιουν πάντα εκεί για σένα
-το ξέρω έχεις δίκιο συγγνώμη Πήτερ συγγνώμη δεν ξέρω γιατί το πίστεψα αυτό δεν ξέρω
-δεν ξέρω Νεφέλη γιατί αλλά με πλήγωσες περισσότερο απ ότι εγώ εσένα ειδικά όταν μου είπες ότι με σιχαίνεσαι. Αλήθεια είναι?
-όχι για να σε πληγώσω το έκανε εμένα με τρελαίνει κάθε άγγιγμα σου και πήγε στην αγκαλιά του και έκατσε εκεί, γιατί μας το κάνουν αυτό?!
-δεν ξέρω αλλά έτσι μας κάνουν να καταλάβουμε ότι ποτέ δεν θα μπορούΣάμε να είμαστε μαζί
- γιατί δεν μ αγαπάς πια?
-όχι Νεφέλη όχι δεν είναι αυτό απλά δεν υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ μας και δεν έχει που να στηριχτεί η σχέση μας.
-δεν μ αγαπάς αυτό είναι φώναζε η Νεφέλη ζαλισμένη
-κοιμήσου κοριτσάκι μου κοιμήσου θα τα πούμε αύριο
-καλά είπε η Νεφέλη και πήρε το μπουκάλι και άρχισε να το κατεβάζει
-μα καλά τι κάνεις εκεί άστο κάτω σε παρακαλώ
-θέλω να πιώ αυτό κάνω φύγε
-δεν μπορώ να σ αφήσω σε τέτοια κατάσταση θα μείνω μαζί σου
-γιατί με λυπάσαι δεν θέλω δεν μη με λυπάσαι!
-δεν σε λυπάμαι θέλω να σε βοηθήσω
-να με βοηθήσεις εσύ αχαχούχα δεν νομίζω από την στιγμή που σε γνώρισα την ζωή μου κόλαση μου έκανες... και έτρεξε στην τουαλέτα και έκανε εμετό παρόλο το μεθύσι σκεφτόταν «μα τι κάνω?» μετά άρχισε να κλαίει και να πέφτει κάτω, ο Πήτερ πήγε και την σήκωσε γιατί κάνεις έτσι κοριτσάκι μου?
-δεν είμαι κοριτσάκι σου Πήτερ, δεν είμαι δεν ξέρω τι να κάνω δεν ξέρω πονάω, δεν είναι πόνος σαν αυτούς που θεραπεύεις, είναι πόνος καρδιάς …με κυνηγάνε να με σκοτώσουν, οι γονείς μου δεν είναι εδώ και θυσιάστηκαν για μένα και δεν είναι πλέον κοντά μου, ο κολλητός μου με πρόδωσε τα έχω με κάποιον που με το ζόρι τον φιλάω και δεν κοιμάμαι μαζί του και τον πληγώνω ενώ μ αγαπάει τόσο μα τόσο πολύ και εσένα που αγαπώ περισσότερο από καθετί δεν σ έχω και φταίω εγώ ναι εγώ φταίω γι αυτό κάνω έτσι δεν είμαι ικανή για τίποτα που είναι η Νεφέλη η δυναμική?! Στο διάολο…
-μην μιλάς έτσι σε παρακαλώ και την αγκάλιασε δεν μπορώ να σε βλέπω κλαις έλα τώρα.
-μα δεν κλαίω και έπεσε και πάλι κάτω ο Πήτερ την σήκωσε την έβαλε στο κρεβάτι, αποκοιμήθηκε ο Πήτερ έμεινε ξύπνιος όλο το βράδυ δίπλα της και την κοίταζε αναρωτιόταν πως κόλλησε τόσο άσχημα μαζί της παλιά είχε όποια ήθελε και της έβλεπε όλες ίδιες μόνο για ένα λόγο της ήθελε μα με την Νεφέλη ένιωθε διαφορετικά ήθελε να την προσέχει να την φροντίζει την αγαπούσε. Ξημέρωσε ο Πήτερ το μόνο που ήθελε ήταν να είναι ευτυχισμένη η Νεφέλη και ύστερα από τα χθεσινά που του είπε νόμιζε ότι της κατέστρεφε την ζωή και ήταν το μόνο που δεν ήθελε πήρε ένα χαρτί έγραψε κάτι έφυγε. όταν ξύπνησε η Νεφέλη το πρωί, δεν είδε τον Πήτερ εκεί, σκέφτηκε ότι ίσως του είπε τίποτα και έφυγε θυμωμένος αλλά παρότι ήταν μεθυσμένη τα θυμόταν όλα, για πρώτη φορά όμως ένιωθε μια δύναμη μια αποφασιστικότητα μια γαλήνη που δεν ήξερε που οφειλόταν κανονικά έπρεπε να πονάει το κεφάλι της αλλά ένιωθε τόσο ωραία το μάτι της όμως πήγε στο γράμμα δίπλα στο κομοδίνο που είχε γράψει ο Πήτερ
‘Νεφέλη μην με ξαναπάρεις ποτέ τηλέφωνο, ήμουν ένα λάθος στην ζωή σου!’ , ένιωσε ένα σφίξιμο στην καρδιά της πήρε μια κουβέρτα τυλίχτηκε κρύωνε πολύ της ήρθε να κλάψει αλλά δεν της βγήκε ούτε ένα δάκρυ. Πήρε το τηλέφωνο και έστειλε ένα μήνυμα στον Πήτερ «θέλω να συναντηθούμε για τελευταία φορά, θέλω να σου δώσω κάτι δικό σου.», ο Πήτερ πήρε το μήνυμα το σκέφτηκε λίγο αν θα έπρεπε να τα ανοίξει και τελικά το άνοιξε και απάντησε «σε δέκα λεπτά στην καφετέρια δίπλα», ντύθηκε γρήγορα και σε λίγο ήταν εκεί έκατσε σε ένα ακριανό τραπέζι που το στόλιζαν ένα βαζάκι λουλουδάκια και παρήγγειλε ένα καφέ ούτε που το έβαλε στο στόμα της, της ερχόταν να κάνει εμετό και περίμενε σε λιγάκι έφτασε και ο Πήτερ
-γεια σου Πήτερ είπε η Νεφέλη με το κεφάλι κάτω ο Πήτερ δεν μίλησε
-σε παρακαλώ κοίτα με λίγο θέλω να σου μιλήσω ο Πήτερ γύρισε και την κοίταξε έντονα σε σημείο που τράβηξε το βλέμμα της
-γιατί ήπιες έτσι χθες Νεφέλη? Γιατί τα έλεγες όλα αυτά? Δεν σε αναγνωρίζω πια η Νεφέλη ήταν ακόμα ατάραχη και δεν την ένοιαζε αν ήθελε ο Πήτερ να φύγει ήθελε να του εξηγήσει οπωσδήποτε αλλά δεν βγήκε ούτε λέξη από το στόμα της, ο Πήτερ σηκώθηκε να φύγει
-το άρχισα στην γιορτή και δεν το κατάλαβα, και όταν ξέφυγα ανέβηκα πάνω για να μην γίνω χειρότερα έχω πολλά προβλήματα δεν ξέρω γιατί ήπια απλά ήθελα να ξεχάσω, δεν μπορείς να μου λες ήσουν ένα λάθος στην ζωή μου αυτό άστο να το ξέρω εγώ καλύτερα απ όλους και για το ότι μέθυσα και έκανα έτσι να ξέρεις ότι πρώτα απ όλους πλήγωσα εμένα, το ξέρω σε στεναχώρησα γιατί κάποιον που αγαπάς δεν θες να τον βλέπεις έτσι και για αυτό σου ζητάω συγγνώμη που σε έκανα να υποστείς αυτή την κατάσταση, δεν ήθελα να με δεις έτσι, το μετάνιωσα αλλά τι να κάνω τώρα λυπάμαι αλλά δεν έχεις να με κατηγορήσεις για τίποτα Πήτερ αν θες να φύγεις φύγε, εγώ ζήτησα ειλικρινά συγγνώμη
-πόνεσα που σε είδα έτσι πάρα πολύ στεναχωρήθηκα
Η Νεφέλη έβαλε το κεφάλι της πάνω στον ώμο του έτσι όπως ήταν ακόμα λίγο ζαλισμένη από το ποτό και εκείνος την πήρε αγκαλιά και εκείνη ένιωσε τόσο ηρεμία όσο ποτέ.
-υποσχέσου μου ότι δεν θα ξανά πιείς?
-στο ορκίζομαι Πήτερ, πάρε αυτό είναι δικό σου και του έδωσε το κολιέ που είχε πάνω τα αρχικά Π-Ν
-κράτα το για σένα το είχα πάρει
-αλήθεια?
-ναι για ποια άλλη νομίζεις?!
-σ ευχαριστώ πολύ Πήτερ και η Νεφέλη το φόρεσε ο Πήτερ σκέφτηκε ότι ήταν τόσο ωραίο πάνω της. και την χάζευε για λίγο
-πρέπει να φύγω Πήτερ γυρίζω πλάιταουν
-μα είναι αρχή ακόμα του καλοκαιριού 27 Ιουλίου είναι ακόμα
-πρέπει να γυρίσω
-θα έρθω και εγώ μαζί σου
-να έρθεις αν βαριέσαι εδώ
-δεν θέλω αν είμαι μακριά σου γι αυτό.η Νεφέλη γέλασε με μια στεναχώρια γιατί ήξερε πόσα τους περίμενα
Απάντηση με παράθεση
  #39  
Παλιά 01-02-12, 22:34
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21Ο –ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ Νεφέλης

Την επόμενη κιόλας μέρα η Νεφέλη βρισκόταν στο πλάιταουν. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να πάει να δει τον Σάμ της είχε λείψει χτύπησε αλλά δεν ήταν κάνεις έτσι πήγε να κάνει ένα μπάνιο και μετά να ετοιμαστεί γιατί είχε συνάντηση η μπάντα. Γρήγορα ετοιμάστηκε και σε λίγο είχε φτάσει στο κέντρο που τραγουδάνε εκεί την περίμεναν η Έριν, ο Πήτερ και ο Λούκας και ο Ματίας.
-γεια σας παιδιά και η ματιά της έπεσε στον Πήτερ που είχε μια γρατσουνιά στο πρόσωπο και συνέχισε
-τι έπαθε Πήτερ το πρόσωπό σου? και τον χάιδεψε στο μάγουλο
-τίποτα είπε σιγανά ο Πήτερ
-τι τίποτα που το έπαθες αυτό για κυνήγι πήγες?
-ναι είπε και η Νεφέλη τον κοίταξε απορημένη
-τι κυνήγι? Ρώτησε αμέσως
-είμαστε και εμείς εδώ είπε ο Λούκας θυμωμένα
-το κατάλαβα είπε η Νεφέλη και γύρισε ξανά στον Πήτερ
-στο λέω για να μιλήσεις και σε μας και την κράτησε δυνατά από τον ώμο
-με πονάς άσε με φώναξε ενοχλημένη
-άσε την τώρα είπε ο Πήτερ και τα μάτια του έλαμψαν θυμωμένα και πήραν ένα χρώμα σαν της Νεφέλης ο Λούκας τον κοίταξε καλά και σηκώθηκε πάνω
-ποιος είσαι εσύ που θα μου πεις τι θα κάνω? Τον ρώτησε. ο Πήτερ τραβήχτηκε πίσω
-εγώ όμως είμαι ο αδερφός της είπε ο Ματίας και μην σε ξαναδώ να της πιάνεις ξανά το χέρι έτσι εντάξει?
-σταματήστε πια είπε η Νεφέλη έχουμε δουλεία μπροστά μας
-ναι ρε παιδιά είπε η Έριν, στις 30 τραγουδάμε γι αυτό κανονίστε δυο μέρες πρόβα έχετε
Και αφού συζήτησαν λίγο όσο μπορούσαν δηλαδή ύστερά απ αυτά που έγιναν και μετά πήγαν σπίτια τους. Όταν έφτασε σπίτι της η Έριν ,την περίμενε μια έκπληξη, μπήκε έφτιαξε λίγο το σπίτι και μετά έκατσε να δει λίγο τηλεόραση απολάμβανε τις στιγμές που λείπανε οι γονείς τις σε διακοπές και ήταν μόνη της… και έτσι αποκοιμήθηκε μπροστά στην τηλεόραση. Είδε ένα όνειρο βρισκόταν σε ένα πολύ όμορφο μέρος και εκείνη προχωρούσε με δυσκολία και εκεί μπροστά της είδε τον Πήτερ και την Νεφέλη σε μικρή ηλικία να παίζουνε στο λιβαδάκι ξαφνικά έφτασε μια ομάδα με βρικόλακες η μια ήταν η μαμά του Πήτερ και η άλλη σίγουρα η μητέρα της Νεφέλης και κάποιοι που τις συνόδευαν καθώς τα χώριζαν τα παιδιά έκλαιγαν η Νεφέλη τραβήχτηκε και ένα σημάδι φάνηκε στον ώμο της.
-Έριν Έριν ξύπνα!!! Η Έριν πετάχτηκε
-αποκοιμήθηκα! Τι κάνεις Φίλλιπε?
-καλά ήρθα για την ταινία που είπαμε
-ποια?
-είσαι καλά?
-ναι ναι μια χαρά πάω να ρίξω λίγο νερό στο πρόσωπό μου εσύ εν τω μεταξύ πήγαινε και βάλε σε ένα μπολ το ποπ κορν
-οκ
Η Έριν πήγε και πήρε το τηλέφωνο να πάρει την Νεφέλη αλλά εκείνη δεν απαντούσε. Αφού έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό της πήγε ξανά στο σαλόνι με τον Φίλλιπο και είδαν την ταινία μαζί
-Έριν, να σε ρωτήσω κάτι?
-ναι πες μου είπε η Έριν αφηρημένη
-ξέρεις γνωριζόμαστε λίγο καιρό και θα σο φανεί παράξενο και τον διέκοψε το τηλέφωνο, η Έριν έτρεξε αμέσως και απάντησε
-έλα Νεφέλη που είσαι? Γιατί δεν απάντησες πριν στο τηλέφωνο?
-το είχα αθόρυβο τώρα το είδα
-να μην το βάζεις αθόρυβο σε ήθελα κάτι σημαντικό για να σε παίρνω και αυτά τα ήταν αθόρυβο αλλού. Είπε η Έριν και η Νεφέλη αλλά και ο Φίλλιπος έμειναν με την συμπεριφορά της Έριν
-μα γιατί να μην στο ανοίξω? Είπε η Νεφέλη σιγά
-γιατί δεν ξέρω και εγώ ήσουν πάλι χάλια με το γνωστό θέμα τους έρωτες σου και τα έχεις ξεχάσει όλα εγώ όμως όχι ανησυχώ για σένα
-Έριν είσαι καλά?
-ναι Νεφέλη πιο καλά από ποτέ έρχομαι από εκεί φώναξε και τον Πήτερ η όχι καλύτερα ελάτε από δω
-καλά είπε η Νεφέλη και έκλεισε το τηλέφωνο για να πάρει τον Πήτερ
Σε καμιά ώρα είχαν φτάσει και ο Πήτερ και η Νεφέλη, όταν έφτασαν ο Φίλλιπος έφυγε απογοητευμένος που πάλι δεν της είπε αυτό που ήθελε τους χαιρέτησε και πήρε το ταξί που τον περίμενε.
-γεια σου Έριν είπε ο Πήτερ
-μα καλά μια ώρα να έρθετε είπα είναι επείγον
-ναι συγγνώμη είπε ο Πήτερ εγώ φταίω η Νεφέλη ήταν έτοιμη εγώ είχα μια δουλειά για αυτό
-καλά καθίστε και τους εξήγησε το όνειρο που είδε
-λες να γνωριζόμαστε από πιο πριν Πήτερ? Ρώτησε η Νεφέλη
-δεν σε θυμάμαι καθόλου μάλλον ένα όνειρο θα ήταν
-θα το διαπιστώσουμε τώρα αν είναι Νεφέλη έχεις ένα σημαδάκι πίσω από τον λαιμό σου κάτω απ τα μαλλιά? Ρώτησε η Έριν
-όχι δεν ξέρω δεν και σήκωσε τα μαλλιά της δες είπε
-έχεις δίκιο Έριν είπε ο Πήτερ ξαφνιασμένος κοίτα εδώ
-αλήθεια έχω?
-ναι έχεις ένα Π είπε η Έριν
-τι Π πλάκα μου κάνετε?
-όχι είπε η Έριν για να δούμε και τον Πήτερ και κοίταξε
-απίστευτο!!!
-τι? Ρώτησε ο Πήτερ πες μου
-έχεις ένα Ν καλά τι σας συνδέει? Η Νεφέλη κοίταξε τον Πήτερ και εκείνος έκανε το ίδιο
-αφού αγαπιέστε γιατί είστε χώρια? Ρώτησε η Έριν η Νεφέλη κατέβασε το κεφάλι της
-το ξέρω είναι ο Λούκας και ο κάθε Λούκας αλλά δεν καθορίζουν αυτοί την ζωή μας αλλά εμείς και να μην ζούμε μόνο για τους άλλους αλλά και για μας. Κοίτα εγώ τι έχω πάθει τόσα χρόνια και άρχισε να κλαίει ζούσα για τους γονείς μου και άφησα εμένα και είναι πρώτη φορά που θέλω κάτι για μένα και για να γινόταν δικό μου θα έκανα τα πάντα δεν ξέρω αν νιώθει και ο Φίλλιπος το ίδιο αλλά θα παλέψω πια για μένα. Και τέρμα πια να προσποιείστε σας είχα δει να φιλιέστε σας βλέπω πως κοιτάζεστε αν σ αγαπάει πραγματικά ο Λούκας θα ήθελε να σε δει ευτυχισμένη. Και έφυγε η Έριν και τους άφησε μόνους
-Νεφέλη να πάμε στην μαμά μου να την ρωτήσουμε να μας πει εκείνη τι συμβαίνει της είπε ο Πήτερ
-σιγά μη μας πει τίποτα, η Νεφέλη τον αγκάλιασε
-δίκιο έχει η Έριν θα μιλήσω στον Λούκας το συντομότερο
-αξίζει να προσπαθήσουμε
-ναι, δίκιο έχεις το κινητό της χτυπούσε, το κοίταξε αλλά δεν το άνοιξε
-δεν θα το ανοίξεις? Την ρώτησε ο Πήτερ
-δεν θέλω
-ποιος είναι? Ο Λούκας?
-ναι Πήτερ αυτός είναι αλλά δεν θέλω να του μιλήσω
-γιατί δεν θες να μου μιλήσεις την ρώτησε ο Λούκας θυμωμένα που εμφανίστηκε εκείνη την στιγμή
-μα καλά τι κάνεις εσύ εδώ? Και πώς μπαίνεις έτσι?
-αυτό έχει σημασία?! Δεν το περίμενα από σένα πάντως να με κοροϊδεύεις πίσω από την πλάτη μου
-δεν σου επιτρέπω του είπε η Νεφέλη θιγμένη δεν έκανα κάτι κακό
-είσαι με αυτόν εδώ και μιλάτε για κάτι σημαντικό τόσο κοντά νόμιζα ότι μ αγαπάς και ότι τα λέμε όλα και γενικά ότι είμαστε μια ομάδα τι έγινε τώρα?!
-είναι κάτι που αφορά μόνο εμένα και τον Πήτερ δεν αφορά κανέναν σας δεν μπορούσα να πω τίποτα
-ναι δίκιο έχει είπε η Έριν που εμφανίστηκε εκείνη την στιγμή εγώ της είπα να φωνάξει μόνο τον Πήτερ
-δεν με νοιάζει τι της είπες Έριν ξέρεις κάτι Νεφέλη ότι σε αφορά με νοιάζει αλλά εσύ δεν καταλαβαίνεις τίποτα!
-εσύ δεν καταλαβαίνεις όχι εγώ!
Ο Λούκας την πλησίασε και την άρπαξε από το χέρι και της είπε
-εμείς οι δύο φεύγουμε.
-όχι Λούκας δεν πάμε πουθενά άσε με, με πονάς
-εσύ με έχεις κάνει χειρότερα πάμε και της φώναξε δυνατά
-άσε με αντίδρασε και η Νεφέλη το ίδιο φωνάζοντας , και τον ηλέκτρισε άθελα της
-άσε την Λούκας του είπε ο Πήτερ ήρεμα
-και σένα ποίος σου μίλησε? Ε? την αγαπάς, παραδέξου το Ο Πήτερ δεν μίλησε ο Λούκας άφησε την Νεφέλη και πλησίασε τον Πήτερ και τον έσπρωξε, τα μάτια του Πήτερ άστραψαν και εμφανίστηκαν οι κυνόδοντες
-όπα κι άλλος βρικόλακας? Γι αυτό σ αρέσει Νεφέλη?
-τι είναι αυτά που λες Λούκας? Εσύ θύμωσες για κάτι τόσο ασήμαντο που δεν αφορούσε μόνο εμένα αλλά και κάποιον άλλον εγώ να μην θυμώσω που κανένας δεν θυμήθηκε τα γενέθλια μου?!
-τι σήμερα έχεις γενέθλια? 29 ναι το ξέχασα συγγνώμη! Και χαμήλωσε το κεφάλι του η Νεφέλη τον προσπέρασε και άνοιξε την πόρτα και έφυγε
-ηλίθιε είπε σιγά ο Λούκας και βγήκε και αυτός έξω χωρίς να μιλήσει
Απάντηση με παράθεση
  #40  
Παλιά 01-02-12, 22:36
Το avatar του χρήστη lana
lana Ο χρήστης lana δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 05-01-2012
Περιοχή: athens/london
Μηνύματα: 198
Προεπιλογή

Η Νεφέλη σε λίγο έφτασε σπίτι απέξω την περίμενε ο Σάμ
-Σάμ τι κάνεις? τον ρώτησε
-χρόνια πολλά Νεφέλη να τα εκατοστίσεις ότι μα ότι επιθυμείς! Η Νεφέλη τον αγκάλισε σφιχτά
-σ ευχαριστώ πολύ Σάμ είσαι ο μόνος που με θυμήθηκε και του χαμογέλασε
-δεν νομίζω να σε ξέχασαν ο Πήτερ πέρασε πριν όταν έφυγες με ένα καλάθι και κάτι άλλο και το άφησε και έφυγε βιαστικά. Άρα δεν είμαι ο μόνος
-πέρασε μέσα να φας λίγη τούρτα
-φυσικά και θα περάσω να σου κάνω και παρέα αλλά πιο πολύ για την τούρτα έρχομαι και της έκλεισε το μάτι
-κάτσε να σου φέρω ένα κομμάτι
-ναι με την ησυχία σου εδώ είμαι εγώ θα βάλω λίγο τηλεόραση μέχρι να αλλάξεις κιόλας, α να σε ρωτήσω η Άμη που είναι?
-κάτσε έρχομαι περίμενε γιατί δεν σ ακούω…. Έλα πες μου
-η άμη λέω τι κάνει που είναι?
-α είναι σε μια δουλειά έρχεται σε λίγο καιρό έλα πάρε
-τι ωραία που φαίνεται, αυτό είναι για σένα Νεφέλη
-τι είναι αυτό Σάμ? ρώτησε η Νεφέλη συγκινημένη
-ένα δώρο για σένα, δεν είναι τίποτα σπουδαίο απλά κάθε φορά που το φοράς να με θυμάσαι
-είναι υπέροχο φόρα το μου να ξέρεις ότι δεν πολυφοράω βραχιόλια αλλά αυτό θα το φοράω πάντα!
-υπέροχο είναι πάνω σου. η Νεφέλη τον φίλησε στο μάγουλο εκείνος της χαμογέλασε έμεινε λίγο και μετά έφυγε
«και πάλι μόνη μου», σκέφτηκε η Νεφέλη και ανέβηκε στο δωμάτιο της, πάνω στο κρεβάτι είδε ένα κουτί μεγάλο και ένα καλάθι γεμάτο με τις αγαπημένες τις σοκολάτες και μια ευχητήρια κάρτα με την επιγραφή Πήτερ, μέσα στο κουτί βρισκόταν ένα φόρεμα πολύ όμορφο η Νεφέλη ενθουσιάστηκε έβγαλε τα ρούχα της και το φόρεσε αμέσως ήταν σαν να είχε φτιαχτεί για αυτήν. Πήρε το τηλέφωνο για να ευχαριστήσει τον αποστολέα. Η πόρτα χτύπησε και έτσι δεν πρόλαβε να τον πάρει και άνοιξε την πόρτα χωρίς να ρωτήσει
-Λούκας εσύ?!
-περίμενες κανέναν άλλον?
-όχι όχι κανέναν
-δεν ενθουσιάστηκες πολύ γι αυτό. Τελοσπάντων χρόνια πολλά μωρό μου και της έδωσε ένα δώρο
-ευχαριστώ είπε η Νεφέλη και του έκανε νόημα να περάσει
-ωραίο φόρεμα θα βγεις?
-όχι, απλά το δοκίμασα
-δώρο?
-ναι δώρο με θυμήθηκαν και νόμιζα ότι με ξέχασαν όλοι είπε η Νεφέλη χαμογελαστά
-ναι βέβαια θα ήταν αδύνατο ο Ματίας να σε ξεχάσει σε λατρεύει
-δεν μιλάω για τον Ματίας, αλλά για τον Σάμ και του έδειξε το βραχιόλι και τον Πήτερ μου πήρε αυτό το φόρεμα και έκανε ένα κύκλο το είχε αφήσει στο δωμάτιο μου
-μόνο εγώ το ξέχασα και χαμήλωσε το κεφάλι του
-δεν πειράζει Λούκας είπε η Νεφέλη τόσο γλυκά που ο Λούκας την αγάπησε περισσότερο
-θυμώνω χωρίς λόγο συγγνώμη!
-ναι θυμώνεις, κοίτα Λούκας και τράβηξε τα μαλλιά της κοίτα το σημαδάκι στο λαιμό μου
-Π τι είναι αυτό?
-ο Πήτερ έχει το αντίστοιχο Ν το έχουμε εκ γενετής ή εμφανίστηκε δεν ξέρω αυτό πολύ παράξενο ε?! γι αυτό δεν σου είπα τίποτα γιατί δεν είχε να κάνει μόνο με μένα
-και γιατί μου το λες τώρα?
-γιατί είχες δίκιο Λούκας δεν είναι σωστό να σου κρύβω τίποτα ενώ είμαστε μαζί
-μπορώ να σο δώσω μια αγκαλιά?
-ναι φυσικά! Και τον αγκάλιασε και συνέχισε αν δεν σε πειράζει θα ήθελα να μείνω μόνη μου.
-ναι φεύγω είπε ο Λούκας με μια ελαφριά ενόχληση που προσπάθησε να την κρύψει
-όχι Λούκας τι είναι αυτά που σκέφτεσαι δεν περιμένω τον Πήτερ
-σταμάτα να διαβάζεις την σκέψη μου
-σταμάτα να σκέφτεσαι βλακείες!
-καλά καληνύχτα και πάλι χρόνια πολλά!!!
-ευχαριστώ καληνύχτα και έκλεισε την πόρτα
Η Νεφέλη αμέσως πήρε το τηλέφωνο και πήρε τον Πήτερ και τον ευχαρίστησε για τα δώρα του εκείνος της είπε ένα ευχαριστώ και το έκλεισε βιαστικά, πράγμα που παραξένευσε την Νεφέλη. Κατέβηκε κάτω να πάει να δει τηλεόραση στο σαλόνι όταν άκουσε έναν θόρυβο ένα ποτήρι έσπασε
-ταζλί εσύ είσαι?
Τίποτα απόλυτη ησυχία η Νεφέλη έτρεξε τώρα ένα νιάου ακούστηκε δυνατά σαν να ξεψυχούσε, η Νεφέλη έκανε όσο πιο γρήγορα μπορούσε έφτασε στην κουζίνα έπεσε κάτω γονατιστή και άρχισε να κλαίει με λυγμούς ο γάτος βρισκόταν κάτω πληγωμένος έτοιμος να ξεψυχήσει η Νεφέλη πήρε τον γάτο αγκαλιά και έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε για το σπίτι του Πήτερ. Έφτασε. Άρχισε να χτυπάει την πόρτα δυνατά ο γάτος αιμορραγούσε και η ίδια είχε γεμίσει με αίματα, άνοιξε η Μαρίσσα.
-φώναξε τον Πήτερ γρήγορα σε παρακαλώ
-ναι είπε η Μαρίσσα και φώναξε δυνατά τ όνομα του. ο Πήτερ τρέχοντας έφτασε
-τι έγινε εδώ? Νεφέλη αιμορραγείς? Είπε ο Πήτερ και την βοήθησε να μπει μέσα
-ο γάτος μου Πήτερ πεθαίνει σώσε το σε παρακαλώ και έκλαιγε τον αγαπούσε αυτόν τον γάτο πολύ ήταν της μαμάς της τον λάτρευε της το είχε υποσχεθεί θα τον προσέχει, ο Πήτερ την κοίταξε ένιωθε τον πόνο της, ακούμπησε τα χέρια του πάνω απ τον γάτο, ο γάτος κοίταξε την Νεφέλη έβγαλε ένα σιγανό νιάου και ξεψύχησε
-λυπάμαι Νεφέλη δεν μπόρεσα να κάνω κάτι ήταν πολύ άσχημα τραυματισμένο ήταν σχεδόν νεκρό
-ξαναδοκίμασε Πήτερ πάλι σε παρακαλώ δεν θέλω να πεθάνει
-τελείωσε κορίτσι μου δεν μπορώ να κάνω κάτι
-μπορείς μπορείς και άρχισε να τον χτυπάει με τα χέρια και σταμάτησε ο Πήτερ την έπιασε και την αγκάλιασε, η Νεφέλη έπεσε πάνω στον γάτο και άρχισε να κλαίει, η Μαρίσσα παρακολουθούσε ακίνητη
-πάρε τον γάτο Μαρίσσα τώρα τύλιξε τον με ένα σεντόνι μέχρι να ηρεμήσει είπε ο Πήτερ, η Μαρίσσα υπάκουσε χωρίς να πει τίποτα, η Νεφέλη δεν σταμάταγε να κλαίει ο Πήτερ την κρατούσε ακόμα αγκαλιά
-θα την σκοτώσω Πήτερ είπε η Νεφέλη αυτή την φορά με τα ίδια μου τα χέρια
-τι είναι αυτά που λες? Ποια θα σκοτώσεις? Ρώτησε Πήτερ
-την Λίζα είναι ακόμα ζωντανή
-που το ξέρεις? Η Νεφέλη του έδειξε το γράμμα
«αυτό είναι μόνο η αρχή αγαπημένη μου Νεφέλη, χαρούμενα γενέθλια, η φίλη σου Λίζα»
-τι θέλει πια τι της έφταιγε το καημένο το ζωάκι?
-είναι κακιά Πήτερ
-μην στεναχωριέσαι εγώ είμαι εδώ για σένα η Νεφέλη δεν μιλούσε έκλαιγε μόνο αυτό έκανε ο πόνος της ήταν μεγάλος
-πήγαινε στο δωμάτιο μου να πλυθείς και εγώ θα σο φέρω κάτι να φορέσεις
-όχι, τον γάτο μου θέλω πάω σπίτι
-μα κάτσε εδώ μαζί μας μόνοι μας είμαστε και έχεις γενέθλια και είσαι τόσο στεναχωρημένη δεν θέλω να σ αφήσω μόνη
-θέλω να τον θάψω Πήτερ
-να έρθω και εγώ?
-όχι, όχι Μαρίσσα μου δίνεις τον γάτο μου
-ναι Νεφέλη πάρε τον Νεφέλη είσαι 18 τώρα
-και τι?
-χρόνια πολλά! Πριγκίπισσα και έκανε μια ελαφριά υπόκλιση, ο Πήτερ έκανε το ίδιο η Νεφέλη τους κοίταξε ξαφνισμένη και εξαφανίστηκε
………………………………………….
-καημένε μου γάτε γιατί στο έκαναν αυτό?
-Νεφέλη τι έγινε βραδιάτικα στον κήπο είναι επικίνδυνα. Ταζλί? Τι έπαθε ? ρώτησε ο Ματίας
-τον σκότωσε η Λίζα μάτι κοίτα τον μικρό μου, ο Ματίας έκλαψε και αυτός και μαζί τον θάψανε δεν ρώτησε τίποτα όλα έγιναν τόσο σιωπηλά και έτσι πέρασαν τα δέκατα όγδοα γενέθλια της Νεφέλης.
Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν μπορείτε να προσθέσετε νέα threads
Δε μπορείτε να απαντήσετε
Δεν μπορείτε να προσθέσετε συνημμένα
Δεν μπορείτε
BB code είναι σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας



Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 03:11.


Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.