Το forum του μεταφυσικού  

Επιστροφή   Το forum του μεταφυσικού > Συζητήσεις > Προσωπικότητες της αναζήτησης

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
  #11  
Παλιά 03-02-07, 07:01
Το avatar του χρήστη Litsa
Litsa Ο χρήστης Litsa δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 25-01-2006
Περιοχή: ολούθε
Μηνύματα: 1.640
Προεπιλογή

Όποιος εκφέρει γνώμη χωρίς να έχει υπόψη του το παρακάτω
κείμενο ,που αντέγραψα για σας , για το αρχείο σας , τότε απλά
κινδυνεύει να πέσει θύμα ανακύκλωσης είτε εθνικιστικών κορόνων
είτε ανθελληνικών και αντιεπιστημονικών μανιφέστων .

¶ποψη δεν έχουμε μόνο εμείς αλλά και οι αρχαίοι ιστορικοί,
ο Αρριανός λοιπόν, που έγραψε την ιστορία του Αλεξάνδρου
"Αλεξάνδρου Ανάβασις" (έζησε 95-175 μχ) και τον επιπλήττει
σε πάρα πολλά σημεία ,λέει τα ακόλουθα στον επίλογο του
έργου του.



Αρριανός Αλεξάνδρου Ανάβασις

VII.28 Πέθανε λοιπόν ο Αλέξανδρος κατά την ε-
κατοστή δεκάτη Τετάρτη Ολυμπιάδα , όταν επώνυ-
μος άρχοντας στην Αθήνα ήταν ο Ηγήσιος , έζησε
τριάντα δύο χρόνια και οχτώ μήνες από το τριακο-
στο τρίτο, όπως γράφει ο Αριστόβουλος , βασίλεψε
δώδεκα χρόνια και τους οχτώ αυτούς μήνες και ή-
ταν ωραιότατος στο σώμα , πάρα πολύ φιλόπονος ,
πολύ εύστροφος και εξαιρετικά ανδρείος και πάρα
πολύ φιλότιμος και πάρα πολύ ριψοκίνδυνος και ευ-
σεβέστατος ,σχετικά με τις σαρκικές ηδονές (ήταν)
πάρα πολύ εγκρατής και σχετικά με τις πνευματι-
κές απολαύσεις πάρα πολύ άπληστος , και ήταν ικα-
νότατος στο να προβλέπει το αναπόφευκτο αποτέ-
λεσμα , πριν ακόμα φανερωθεί , και πάρα πολύ διο-
ρατικός στο να συμπεραίνει το πιθανό με βάση αυτά
που έβλεπε, και εμπειρότατος στο να παρατάσσει
στρατιά και να την εξοπλίζει και να την οργανώνει ,
στο να αναπτερώνει το ηθικό των στρατιωτών, στο να
εμπνέει βάσιμες ελπίδες και στο να εξαφανίζει το
φόβο τους στους κινδύνους με το προσωπικό του
θάρρος , σΆ όλα αυτά ήταν αξεπέραστος και όσα ήταν
φανερό ή θα γίνουν , τα πραγματοποιούσε με μεγά-
λη τόλμη, και όσα μπορούσε γρήγορα να αρπάξει
κρυφά από τους εχθρούς , πριν να υποψιαστεί κά-
ποιος ότι θα γίνουν αυτά , ήταν φοβερότατος στο να
τα προλαβαίνει και ήταν πιστότατος στο να τηρεί
τις συνθήκες και τις υποσχέσεις , και στο να μην ξε-
γελιέται από τους απατεώνες ήταν σιγουρότατος,
και πάρα πολύ φειδωλός στα οικονομικά του και
πάρα πολύ γενναιόδωρος σε ευεργεσίες προς τους
φίλους του.

VII.29 Αν ο Αλέξανδρος διέπραξε κάποιο σφάλμα
λόγω του ευερέθιστου χαρακτήρα του ή της οργής
του ή αν παρασύρθηκε σε υπερβολικότατο βαθμό
να υιοθετήσει βαρβαρικές συνήθειες , δεν τα θεωρώ
σπουδαία , αν δεν λάβει υπόψη του κανείς δίκαι το
νεαρό της ηλικίας του Αλεξάνδρου και τη διάρκεια
της επιτυχίας του και όσους συμβουλεύουν τους
βασιλείς πράγματα προς ευχαρίστησή τους , όχι
πάντα για το καλό τους , και όσους θα υποδείκνυ-
ουν άστοχα . Αλλά από τους παλιούς βασιλιάδες
γνωρίζω μόνο τον Αλέξανδρο ότι συνέβη να μετανι-
ωσει για όσα τυχόν έσφαλε . Οι πολλοί , αν και α-
ναγνώρισαν ότι έσφαλαν , με το να υπερασπίζονται
το λάθος τους ότι τάχα καλά έγινε , νομίζουν ότι θα
αποκρύψουν το λάθος , σφάλλοντας τελικά. Γιατί
μου φαίνεται ότι η μόνη θεραπεία του σφάλματος
είναι να παραδεχθεί κάποιος ότι έσφαλε και να με-
τανιώνει φανερά γιΆ αυτό , διότι και γιΆ αυτούς που
έχουν πάθει κάτι κακό δε φαίνονται τελείως ανυπό-
φορα τα δεινά, αν ο δράστης παραδέχεται ότι δεν
ενέργησε σωστά, και διότι γιΆ αυτόν , όποιος κι αν
είναι, απομένει για το μέλλον αυτή η αισιόδοξη ελ-
πίδα ότι δε θα υποπέσει ξανά σε παρόμοιο σφάλμα,
αν στεναχωριέται φανερά για τα προηγούμενα λάθη
του. Και το ότι απέδιδε τη γέννησή του σε θεό , ού-
τε αυτό μου φαίνεται σοβαρό παράπτωμα , αν δεν
ήταν τυχαίο επινόημα για να προκαλέσει το σεβα-
σμό εκ μέρους των υπηκόων του. Δε μου φαίνεται ,
λοιπόν , ο Αλέξανδρος ότι υπήρξε πιο ασήμαντος βα-
σιλιάς από το Μίνωα ή τον Αίακο ή το Ραδάμαν-
μθυ , για τους οποίους , αν και αποδόθηκε η γέννησή
τους στο Δία από τους αρχαίους ανθρώπους , καμιά
αλαζονεία δεν τους καταλογίζεται , ούτε (ήταν πιο
ασήμαντος ) από το Θησέα , το γιο του Ποσειδώνα
ούτε τον Ίωνα το γιο του Απόλλωνα.
Ακόμη και η περσική ενδυμασία (του Αλέξανδρου)
μου φαίνεται ότι ήταν τέχνασμα για τους βαρβά-
ρους , για να μην φαίνεται ο βασιλιάς τελείως ξένος
προς αυτούς , και για τους Μακεδόνες για να τους
δείχνει ότι αποστρεφόταν το ευερέθιστο του χαρα-
κτήρα και τη Μακεδονική αλαζονεία, ακριβώς γιΆ
αυτό πιστεύω ότι συμπεριέλαβε στις τάξεις τους
Πέρσες σωματοφύλακες και στα αγήματά του ευ-
πατρίδες . Οι διασκεδάσεις πάλι, όπως γράφει ο Αρι-
στόβουλος , κρατούσαν πολύ όχι για χάρη του οί-
νου , γιατί ο Αλέξανδρος δεν έπινε πολύ κρασί , αλ-
λά από φιλοφρόνηση προς τους εταίρους.


VII.30 Όποιος λοιπόν κατακρίνει τον Αλέξανδρο
ας μην τον κατακρίνει αναφέροντας ως παρά-
δειγμα μόνο όσα είναι άξια κατάκρισης , αλλά αφού
λάβει υπόψη του ολόκληρο το έργο του Αλέξανδρου,
ας αναλογιστεί ποιος είναι αυτός που κατακρίνει
και σε ποια ταπεινή θέση βρίσκεται και πόσο σπου-
δαίος ήταν εκείνος (ο Αλέξανδρος) και σε ποιο βαθ-
μό ανθρώπινης ευτυχίας έφτασε , αφού αναμφίβολα
έγινε βασιλιάς και στις δύο ηπείρους και το όνομά
του έφτασε παντού , ενώ ο ίδιος είναι ασήμαντος,
ασχολούμενος με ασήμαντα πράγματα και αδυνα-
τόντας να τακτοποιήσει έστω και αυτά. Γιατί , εγώ
τουλάχιστον νομίζω ότι στην εποχή του δεν υπάρ-
χει κανένα έθνος ανθρώπων ή πόλη ή άνθρωπος ,
στον οποίο δεν είχε φτάσει το όνομα του Αλεξάν-
δρου. Κι ούτε νομίζω ότι ο άνδρας θα μπορούσε να
γεννηθεί χωρίς τη θεία θέληση , αφού δεν έμοιαζε με
κανέναν άλλον από τους ανθρώπους . Και λέγεται
μάλιστα ότι αυτά τα φανέρωσαν χρησμοί κατά το
θάνατο του Αλεξάνδρου και άλλα οράματα που εμ-
φανίστηκαν σε άλλους και άλλα όνειρα που είδαν
άλλοι και η μέχρι σήμερα τιμή και μνήμη των αν-
θρώπων που δεν ήταν φυσιολογική και τώρα ,μετά
από τόσα χρόνια , νέοι χρησμοί που δόθηκαν προς
τιμή του στο έθνος των Μακεδόνων. Βέβαια και
εγώ ο ίδιος κατηγόρησα κάποιες πράξεις του Αλε-
ξάνδρου στο σύγγραμμά μου, αλλά καθόλου δε
ντρέπομαι να θαυμάζω τον ίδιο τον Αλέξανδρο . Αυ-
τές τις πράξεις τις κατέκρινα και λόγω τις αγάπης
μου για την αλήθεια και ταυτόχρονα για την ωφέ-
λεια των ανθρώπων . ΓιΆ αυτό το λόγο κι εγώ ο ίδιος
παρακινήθηκα για αυτή τη συγγραφή με τη βοήθεια
του θεού

Τ Ε Λ Ο Σ
Απάντηση με παράθεση
  #12  
Παλιά 03-02-07, 11:03
Το avatar του χρήστη Jissard
Jissard Ο χρήστης Jissard δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 07-04-2006
Περιοχή: Λάρισα
Μηνύματα: 154
Thumbs down

Εγώ θεωρώ ότι ο Αριστοτέλης δεν έκανε καλή δουλειά με τον Αλέξανδρο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν σαν αχαλύνοτο άλογο. Δεν έμαθε ποτέ το "παν μέτρον άριστον", το οποίο ειρωνικά ήταν απόφθεγμα(ίσως το σπουδαιότερο) του δασκάλου του. Ήταν δίχως την παραμικρή αμφιβολία ο πιο χαρισματικός στρατηγός της εποχής του, μα τι την ήθελε όλη την Περσία? Την δεύτερη φορά(ήταν δύο θυμάμαι), που ο Δαρείος του πρόσφερε ειρήνη έπρεπε να την είχε δεχτεί. Ούτε οι Πέρσες ούτε οι Ρωμαίοι αργότερα είχαν φτιάξει τις αυτοκρατορίες τους σε μία μέρα. Το μόνο ελαφρυντικό του ήταν πως ούτε τους Ρωμαίους ούτε το Ναπολέοντα ούτε τον Αττίλα ήξερε, γιατί απλά δεν έιχαν ζήσει ακόμα, άρα δεν το ήξερε.
Πάντως ως προς το ότι έφερε την παρακμή των Ελλήνων, θα διαφωνήσω. Αυτή την έφεραν οι ανίκανοι στρατηγοί και ηγέτες της και το γεγονός ότι ήταν χωρισμένη. Και το ότι η μονοκρατορία έφερε την καταστροφή είναι επίσης γελοίο. Θα θυμήσω απλά της ανοησίες(σε σημείου ασυναρτησίας), που έκανε η Αθήνα ενάντια στη Σπάρτη, αποδεικνύοντας δίχως καμία αμφιβολία την κατωτερότητα της δημοκρατίας σε καιρό πολέμου(αν και στην ειρήνη δεν ήταν πολύ καλύτερη με τους σκλάβους και τους ανέργους της) . Αυτό άλλωστε φάνηκε ξεκάθαρα στον ΄Β Παγκόσμιο, στο Βιετνάμ, στην Βόρεια Κορέα, στο Ιράκ τώρα, στο Αφγανιστάν, με την κατωτερότητα των στρατών της Αμερικής και των Συμμάχων της παρά την τεχνολογική και οικονομική υπεροχή.
Και ποιος Μέγας Ιουλιανός! Αυτόν τον λένε Ιουλιανό Παραβάτη και δεν ήταν καθόλου μέγας. Αν περνούσε το δικό του σήμερα θα μιλούσαμε τούρκικα. Πως θα διατηρούσαμε την εθνική μας ταυτότητα δίχως τον χριστιανισμό στα χρόνια της Τουρκοκρατίας! Και δεν έκανε και κανένα φοβερό στρατιωτικό κατόρθωμα!
__________________
είμαι εγώ βιονικός
άντρας άγριος, σωστός
σα ταυρί μπροστά ορμάω
και τους πάντες διαλάω

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Jissard : 03-02-07 στις 11:13
Απάντηση με παράθεση
  #13  
Παλιά 03-02-07, 11:53
Το avatar του χρήστη SAM_502
SAM_502 Ο χρήστης SAM_502 δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 19-05-2004
Περιοχή: Β Προαστεια
Μηνύματα: 724
Προεπιλογή

καλα το πιον του Μέγα Αλέξανδρου jissard σίγουρα δεν είναι αυτο.αχαλίνοτα και άλλα κόλπα σε άλλους.σου προτείνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο του droysen.διάβασε το.

οσο για τη παρακμή του ελληνισμου δε φταίει ο Μέγας Αλέξανδρος αλλα τα αμνοερίφια οι στρατηγοι του που ανέλαβαν μετα το θάνατο του.
__________________
Απουσία αποδείξεων δε σημαίνει και απόδειξη απουσίας
Απάντηση με παράθεση
  #14  
Παλιά 03-02-07, 20:08
Το avatar του χρήστη Jissard
Jissard Ο χρήστης Jissard δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 07-04-2006
Περιοχή: Λάρισα
Μηνύματα: 154
Wink

Ναι, δεν ήταν "πραγματικοί άντρες"! Με την κυριολεκτική έννοια ως επί το πλείστον. Βέβαια ούτε ο Αλέξαντρος, αλλά τα κατάφερε. Who knows?
__________________
είμαι εγώ βιονικός
άντρας άγριος, σωστός
σα ταυρί μπροστά ορμάω
και τους πάντες διαλάω
Απάντηση με παράθεση
  #15  
Παλιά 03-02-07, 21:22
Το avatar του χρήστη Pertinax
Pertinax Ο χρήστης Pertinax δεν είναι συνδεδεμένος
Member
 
Εγγραφή: 22-09-2005
Μηνύματα: 94
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από Jissard
Το μόνο ελαφρυντικό του ήταν πως ούτε τους Ρωμαίους ούτε το Ναπολέοντα ούτε τον Αττίλα ήξερε, γιατί απλά δεν έιχαν ζήσει ακόμα, άρα δεν το ήξερε
....
Και ποιος Μέγας Ιουλιανός! Αυτόν τον λένε Ιουλιανό Παραβάτη και δεν ήταν καθόλου μέγας. Αν περνούσε το δικό του σήμερα θα μιλούσαμε τούρκικα. Πως θα διατηρούσαμε την εθνική μας ταυτότητα δίχως τον χριστιανισμό στα χρόνια της Τουρκοκρατίας! Και δεν έκανε και κανένα φοβερό στρατιωτικό κατόρθωμα!
....
Ναι, δεν ήταν "πραγματικοί άντρες"! Με την κυριολεκτική έννοια ως επί το πλείστον. Βέβαια ούτε ο Αλέξαντρος, αλλά τα κατάφερε.
ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ


Παρακμή του Ελληνισμού.

Η εκστρατεία του Αλέξανδρου μπορεί να σηματοδότησε την αρχή του τέλους για τον κλασσικό ελληνικό κόσμο των πόλεων-κρατών, αλλά ταυτόχρονα σήμανε την αυγή του Ελληνιστικού κόσμου.
Και η Ελληνιστική εποχή σίγουρα δεν ήταν εποχή παρακμής του Ελληνισμού (αντιθέτως). Το γεγονός ότι σχεδόν 1000 χρόνια μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, η Αίγυπτος και η Συρία ήταν ακόμα Ελληνιστικές, κάτι λέει.

¶κρως τεκμηριωμένη η άποψη του beetlejuice, αλλά εγώ λέω το άλλο:
Αν ο Ελληνισμός είχε παραμείνει περιορισμένος στις δύο πλευρές του Αιγαίου και δεν είχε εξαπλωθεί στην Ανατολή, αν δεν ανοιγόταν και μεταλλασόταν προς το οικουμενικότερο, ίσως μαζί με την πολιτική υποταγή του να άρχιζε να εξαφανίζεται και πολιτιστικά προτού προλάβει να επιρρεάσει αποφασιστικά την κουλτούρα άλλων λαών.
Γιατί στα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια τα κέντρα που μετέδιδαν αυτό που ονομάζουμε "Ελληνιστικό" και "Ελληνορωμαϊκο" πολιτισμό ήταν η Αλεξάνδρεια, η Αντιόχεια, η Πέργαμος και άλλες πόλεις της Ανατολής, δημιουργήματα του Αλεξάνδρου και των διαδόχων του και όχι οι πόλεις της κλασσικής Ελλάδας.

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Pertinax : 03-02-07 στις 21:37
Απάντηση με παράθεση
  #16  
Παλιά 03-02-07, 22:50
Το avatar του χρήστη Jissard
Jissard Ο χρήστης Jissard δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 07-04-2006
Περιοχή: Λάρισα
Μηνύματα: 154
Question

Ο Πολιτισμός δεν έχει σχέση με την ανάπτυξη! Τα οικονομικά, στρατιωτικά και πολιτικά δεδομένα είναι αυτά που καθορύζουν την ακμή και την παρακμή ενός λαού. Εμείς, μετά τον Αλέξανδρο ελάχιστα εδάφη πήραμε, μα σιγά σιγά χάσαμε τα πάντα. Όσο για το ποιος φταίει? Τα συνηθησμένα... Οι συνθήκες, οι ηγέτες, τυχαία περιστατικά!
__________________
είμαι εγώ βιονικός
άντρας άγριος, σωστός
σα ταυρί μπροστά ορμάω
και τους πάντες διαλάω
Απάντηση με παράθεση
  #17  
Παλιά 04-02-07, 11:50
Το avatar του χρήστη Litsa
Litsa Ο χρήστης Litsa δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 25-01-2006
Περιοχή: ολούθε
Μηνύματα: 1.640
Προεπιλογή

Για να κατανοήσουμε την Ιστορία του Αλεξάνδρου του Γ του Μέγα
πρέπει να συνδέσουμε με λίγα λόγια την εποχή που έζησε με τους
προηγούμενους αιώνες και να κατανοήσουμε τον γεωπολιτικό
ανταγωνισμό Ασίας και Ελλάδας του Αιγαίου, κατ επέκταση της
Ανατολικής Μεσογείου.

Στο Ελληνικό έθνος, η δομή πόλη κράτος ύστερα από μια λαμπρή
διαδρομή είχε πλέον χάσει την ευελιξία της. Η αρχή του τέλους της
χρυσής εποχής πόλης κράτος θα το τοποθετήσω στο 463 π.χ. όταν οι
Θάσιοι είδαν τον συμμαχικό στόλο που συντηρούσαν για πολλά
χρόνια με τις χρηματικές συνεισφορές να χρησιμοποιείται τώρα
εναντίον τους για πολιορκία από τους δημοκράτες Αθηναίους.

Ο περσικός κίνδυνος είχε απομακρυνθεί και οι σύμμαχοι
δυσφορούσαν όταν έπρεπε να συνεχίσουν να καταβάλλουν
βαρύτατο "φόρο" προστασίας στους Αθηναίους ενώ για τους
Αθηναίους η συνέχιση της εισροής κεφαλαίων από φόρους ήταν
πηγή πλουτισμού που δεν ήθελαν με τίποτα να χάσουν. Αυτοί οι νέοι
οικονομικοί και πολιτικοί θεσμοί άλλαξαν ομαδικά τον χαρακτήρα
και την συμπεριφορά των ελλήνων και ένας εμφύλιος πόλεμος
(ο Πελοποννησιακός) ήταν αναπόφευκτος για να ξεκαθαρισθούν οι
διαφορές.

Οι Πέρσες που ποτέ δεν παραιτήθηκαν από τον "μεγαλοϊδεατισμό",
ότι δεν πέτυχαν με τις απειράριθμες δυνάμεις είδαν πλέον να τους το
προσφέρουν οι ίδιοι οι έλληνες στο πιάτο. Οι Πέρσες ενίσχυαν την
Σπάρτη οικονομικά, οι Σπαρτιάτες που υστερούσαν στη θάλασσα
πέτυχαν να συγκροτήσουν ένα ισχυρό στόλο και με ναύαρχο τον
Λύσανδρο σύντριψαν τους Αθηναίους στους Αιγούς ποταμούς το
405. Ο Λύσανδρος μάλιστα επέστρεψε στους Πέρσες το αδιάθετο
των περσικών χρημάτων για να μην τον κατηγορήσουν για
κακοδιαχείριση.

Η περσική αυτοκρατορία όμως, παρά την μεγάλη της έκταση,
περνούσε μια κρίση διοικητική κοινωνική και στρατιωτική.
Υπήρχαν και εκεί οξύτατοι ανταγωνισμοί ανάμεσα στους Σατράπες
που προκαλούσαν αναποτελεσματικότητα και αξεπέραστες
αδυναμίες στο στράτευμα. Παράδειγμα η κάθοδος των Μυρίων,
όπου 10000 μισθοφόροι αξιόμαχοι έλληνες, το 401, επέστρεψαν
"σχεδόν ανώδυνα" από τα Κούναξα στην Ελλάδα αφού το περσικό
κράτος δεν κατόρθωσε να τους εξολοθρεύσει.

Η Σπάρτη σαν νικητής του Πελοποννησιακού πολέμου όφειλε να
αναλάβει υποχρεώσεις απέναντι στην νέα ωμή επεκτατική πολιτική
των Περσών και συγκεκριμένα του Σατράπη Τισσαφέρνη, στις
ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας. Οι Σπαρτιάτες έρχονται σε
ρήξη με τους Πέρσες. Μερικά άγνωστα κεφάλαια στην ιστορία είναι
η εκστρατεία του σπαρτιάτη στρατηγού Θίμβρωνα που εκστρατεύει
στην Μικρά Ασία και με λίγες σχετικά δυνάμεις κατορθώνει να
νικήσει εν μέρη τους Πέρσες.

Δεύτερη εκστρατεία σπαρτιάτη στρατηγού έχουμε αυτήν του
Δερκυλίδα. Σκοπός της εκστρατείας να κατανικήσει τον Τισσαφέρνη
όπου ο Θίμβρωνας αν και νίκησε σε περιφερειακές μάχες δεν
κατόρθωσε να τον εξουδετερώσει.
Από αυτές τις δύο εκστρατείες γίνεται φανερή η
αναποτελεσματικότητα των Περσικών δυνάμεων.

Τρίτη εκστρατεία Σπαρτιατών υπό τον βασιλιά Αγησίλαο, με πολλές
προοπτικές και δυνατότητες για μια λαμπρή έκβαση της
εκστρατείας.Ο Αγησίλαος ήθελε να προσδώσει πανελλήνιο
χαρακτήρα στην εκστρατεία αυτή και θα μπορούσε αν είχε προσέξει
κάποιες λεπτομέρειες να κλέψει την δόξα από τον Αλέξανδρο που
πέτυχε μερικές δεκαετίες αργότερα όσα δεν πέτυχε ο Αγησίλαος.

Ο Αγησίλαος κατανίκησε τον Τισσαφέρνη και τον περιόρισε στις
Σάρδεις.Ο Αρταξέρξης όταν πληροφορήθηκε την αποτυχία του
Τισσαφέρνη τον αντικατέστησε και διέταξε τον αποκεφαλισμό του.
Όμως οι Πέρσες έθεσαν πάλι σε εφαρμογή το γνωστό τους σχέδιο
και έστειλαν άφθονο προδοτικό χρήμα στην Ελλάδα . Έτσι
συνασπίστηκαν οι τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις της η Θήβα , η
Αθήνα , η Κόρινθος και το ¶ργος, εναντίον της Σπάρτης στην πιο
ετερόκλητη συμμαχία, αφού πριν από λίγα χρόνια η Θήβα και η
Κόρινθος ήταν άσπονδοι εχθροί της Αθήνας και οι πιο ισχυροί
σύμμαχοι της Σπάρτης κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού
πολέμου. Απεσταλμένοι από τη Σπάρτη, στον Αγησίλαο, του
παραδίδουν επιστολή, με την οποία τον καλούσε η πατρίδα του να
γυρίσει πίσω, γιατί κινδύνευε από την ετερόκλητη συμμαχία των
ελληνικών πόλεων. Με πραγματικό πόνο ψυχής ο Αγησίλαος ,
αφήνοντας λαμπρό πεδίο δόξας , εγκαταλείπει τη Μ. Ασία και σε
ένα μήνα επιστρέφει στην Ελλάδα και αντιμετωπίζει τις
συνασπισμένες ελληνικές δυνάμεις στην Κορώνεια της Βοιωτίας
όπου τις κατανικά, το 394. Όμως στην Κνίδο ο Αθηναίος ναύαρχος
Κόνωνας ,με τη βοήθεια του περσικού στόλου , κατανικά το ναυτικό
των Σπαρτιατών και έτσι η Σπάρτη χάνει τον έλεγχο στις ελληνικές
πόλεις με τις δεκαρχίες και τις τριακονταρχίες της. Το 392 π.Χ.
δέχεται και δυνατό χτύπημα στη στεριά, στο Λέχαιο της Κορινθίας,
και η κατάστασή της χειροτερεύει.

Το περσικό χρήμα είχε πετύχει την αποστολή του και η επικίνδυνη
για την περσική αυλή Σπάρτη είχε εξουδετερωθεί . Αδίστακτος ο
Σπαρτιάτης στρατηγός Ανταλκίδας καταφεύγει τώρα αυτός
στην Περσία και στο βωμό της πρωτοκαθεδρίας της πατρίδος του
στην Ελλάδα υπογράφει με τους Πέρσες την επαίσχυντη
Ανταλκίδεια ειρήνη , με την οποία ουσιαστικά παραχωρείται
ολόκληρη η Μ. Ασία στον Πέρση βασιλιά, η Κύπρος και τα νησιά
εκτός από την Λήμνο , την Ίμβρο και τη Σκύρο ,που «κατά το
πάτριον» ανήκαν στους Αθηναίους . Η συμπεριφορά ,στη συνέχεια,
της Σπάρτης απέναντι των ελληνικών πόλεων για να επιβάλει τους
όρους της συνθήκης μείωσαν στον έσχατο βαθμό το κύρος της, ιδίως
όταν με το στρατηγό τους Φοιβίδα κατέλαβαν και την Καδμεία στη
Θήβα , το 382 π.Χ.

Εν ολίγοις, η αντιπαλότητα της ελληνικής "πόλης κράτος"
καθιστούσε την προβληματική περσική αυτοκρατορία ρυθμιστή και
"προστάτη" των ελληνικών πεπραγμένων εις βάρος των ελλήνων. Ο
Αγησίλαος απλά δεν είχε ουσιαστικά εξασφαλίσει τα νότα του και
τον πανελλήνιο χαρακτήρα της εκστρατείας του και για αυτό
απέτυχε.

Ο Φίλιππος εμφανίζεται την κρίσιμη στιγμή να σώσει τον ελληνισμό
από σίγουρη περσική κυριαρχία. Αυτό που δεν ήθελαν οι ελληνικές
πόλεις δηλαδή να ενωθούν ειρηνικά, το πετυχαίνει ο Φίλιππος με το
σπαθί του. Η μάχη της Χαιρώνειας είναι ένας αποφασιστικός
ιστορικός σταθμός. Στο συνέδριο της Κορίνθου που ακολουθεί, και
συγκάλεσε ο Φίλιππος, πήρε την έγκριση των ελλήνων για
πανελλήνια εκστρατεία εναντίον των Περσών. Ο πρόωρος θάνατος
του Φίλιππου (δολοφονήθηκε πιθανότατα από όργανα των Περσών
όταν είδαν ότι στο πρόσωπό του θα ενωθούν οι έλληνες) έφερε στο
προσκήνιο τον Αλέξανδρο με τις γνωστές σε όλους μας διοικητικές
στρατιωτικές και διπλωματικές αρετές του μπόρεσε να φέρει την
αποστολή αυτή σε αίσιο πέρας.

Γνωρίζοντας ότι η προσπάθειά του δεν θα καρποφορήσει αν δεν
εξασφαλίσει τα νώτα του και την στήριξη των ελληνικών πόλεων
δεν δίσταξε να καταστρέψει την Θήβα όταν αυτή επαναστάτησε.

Τα υπόλοιπα τα γνωρίζουμε . Με λίγες επιγραμματικές λέξεις:

Γρανικός
Ισσός
Τύρος
Γάζα
Αίγυπτος
Γαυγάμηλα
Ο Αλέξανδρος βασιλιάς της Ασίας
Σούσα
Περσέπολη
Εκβάτανα
Ο Δαρείος τρέχει να γλιτώσει εγκαταλείποντας την οικογένειά του
Υκρανεία
Αρεία
Δραγγίνη
Προσπέλαση του Ινδικού Καυκάσου
Βακτρία
Ινδός
Υφάσι
Τάξιλα
Υδάσπης
Ακεσίνη
Υδραώτη
Σάγγαλα
Ελληνιστική εποχή
Ελληνιστικά κράτη

Επίλογος
Αν απεμπλακούμε από τους συναισθηματισμούς του τύπου
"ήταν σφαγέας, ήταν κατακτητής, ήταν έτσι ήταν αλλιώς. . . "
τότε θα δούμε επιγραμματικά τα εξής.

Υπάρχει γεωπολιτική αντιπαλότητα μεταξύ ελληνισμού και Ασίας.
Η λειτουργία της περίφημης "πόλη κράτος" είναι πλέον αναποτελεσματική.
Η περσική αυτοκρατορία είναι σε παρακμή και υπό διάλυση.
Με επιλεκτική κάθε φορά χρηματοδότηση κατορθώνει να προκαλεί
εμφυλίους ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις στοχεύοντας την κατάκτησή τους
η οποία αργά ή γρήγορα θα έλθει.
Ο Αγησίλαος είναι ένας πρώιμος Μέγα Αλέξανδρος που απέτυχε επειδή
δεν εκτίμησε ορθά τα εσωτερικά θέματα και την ανταρσία ελληνικών πόλεων.
Ο Μέγας Αλέξανδρος "τακτοποιώντας" τα εσωτερικά ζητήματα δια της βίας,
αυτό είναι αλήθεια αλλά και αναπόφευκτο, κατορθώνει να καταλύσει την Περσική
αυτοκρατορία

Με πολλά φιλιά σε όσους αντέξουν να διαβάσουν την εργασία μου
Λίτσα .

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Litsa : 04-02-07 στις 11:56
Απάντηση με παράθεση
  #18  
Παλιά 04-02-07, 22:38
Το avatar του χρήστη Jissard
Jissard Ο χρήστης Jissard δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 07-04-2006
Περιοχή: Λάρισα
Μηνύματα: 154
Smile

Καλό! Σαν Ιστοριούλα! Πήγες βέβαια πολύ πίσω! Πάντως ούτε ο Φίλιππος ούτε ο Μέγας Αλέξανδρος δεν κατάφεραν να κάνουν όσα έπρεπε. Ίσως να τα είχε κάνει ο Αλέξανδρος, αλλά πέθανε ο άμοιρος. Καταρχάς τι σύμμαχοι και χαζομάρες. Ο Αλέξανδρος έπρεπε όπως ο Αύγουστος να σκοτώσει όλους όσους ίσως να αποτελούσαν εμπόδιο, να ισοπεδώσει την οργάνωση των ελληνικών πόλεων και να κάνει όλους τους Έλληνες υποτελείς. Έτσι ενώνει ο σωστός κόσμος. Δέστε το παράδειγμα του Στάλιν. Ούτε προβλήματα ούτε τίποτα μετά τις σφαγές! Αν δεν έχαναν, ακόμα σοβιετικά θα ήταν όσα είχε κατακτήσει.
Ανήθικο, μα αποτελεσματικό...
__________________
είμαι εγώ βιονικός
άντρας άγριος, σωστός
σα ταυρί μπροστά ορμάω
και τους πάντες διαλάω
Απάντηση με παράθεση
  #19  
Παλιά 06-02-07, 21:47
Το avatar του χρήστη Polideukis
Polideukis Ο χρήστης Polideukis δεν είναι συνδεδεμένος
Member
 
Εγγραφή: 29-11-2004
Μηνύματα: 98
Προεπιλογή

Ας μην κατακρίνουμε και ισοπεδώνουμε έτσι εύκολα ανθρώπους που έζησαν σε μακρινές εποχές και έπαιξαν διαφορετικό ρόλο στη ζωή τους από εμάς. Ο Αλέξανδρος δηλαδή ήταν βασιλιάς, εμείς δεν γνωρίζουμε πώς είναι να άρχεις. Ένας άνθρωπος θα πρέπει να κρίνεται με βάση τις συνθήκες υπό τις οποίες έζησε και να συγκρίνεται με άλλους της εποχής του πρώτα και έπειτα με άλλων εποχών ανάλογα πρόσωπα. Ο Αλέξανδρος μπορεί να μην είχε το μέτρο ως προς την επιθυμία του για κατακτήσεις, είχε όμως το μέτρο στην καθημερινότητά του. Αρνιόταν τις πολυτέλειες και τον πλούτο για τον εαυτό του, "ξυπνούσε πρώτος και κοιμόταν τελευταίος" κατά τον Πλούταρχο και επίσης "καμία γυναίκα δεν κοίταξε παρά τη θέλησή της". Ο ίδιος ο Δαρείος παρακαλούσε τους θεούς να τον αξιώσουν να νικήσει τον Αλέξανδρο για να έχει την ευκαιρία να του φερθεί με την ίδια μεγαλοψυχία, αλλά αν είχαν αποφασίσει να χάσει το θρόνο του, κανένας άλλος να μην τον διαδεχόταν εκτός από τον Αλέξανδρο. Και είναι πάρα πολλά τα παραδείγματα για το πώς φερόταν στην περσική βασιλική οικογένεια και πώς αντάμοιβε αξιόλογα έργα. Κανείς δεν αρνείται τα πάθη που είχε και που τον οδήγησαν συχνά σε εγκλήματα, όπως ο φόνος του Κλείτου. Οι εκτελέσεις αξιωματούχων είναι σαφώς μελανές σελίδες, ήταν όμως κάτι το συνηθισμένο στη μακεδονική αυλή και σε πολλές άλλες μοναρχίες της ιστορίας. Αναμφισβήτητα ο Αλέξανδρος ήταν από τους κορυφαίους ηγέτες της ιστορίας (προσωπικά δεν πιστεύω ότι τον ξεπέρασε κανείς). Τέτοιες προσωπικότητες είναι διαχρονικές και έχουν πολλά να διδάξουν με τα χαρίσματα και τα ελλαττώματά τους. Ας θυμόμαστε ότι κανείς δεν είναι τέλειος και ας προσπαθούμε πρώτα να φανταζόμαστε αν θα μπορούσαμε εμείς να κάνουμε κάτι καλύτερο πριν σχολιάσουμε τόσο αρνητικά τέτοιους ανθρώπους.
Απάντηση με παράθεση
  #20  
Παλιά 07-02-07, 10:33
Το avatar του χρήστη Jissard
Jissard Ο χρήστης Jissard δεν είναι συνδεδεμένος
Senior Member
 
Εγγραφή: 07-04-2006
Περιοχή: Λάρισα
Μηνύματα: 154
Προεπιλογή

Αυτά είναι όλα σωστά! Κανείς δεν αρνείται την σπουδαιότητα και το μεγαλείο αυτού του ανθρώπου. Ειδικά δεδομένου ότι έζησε τόσο λίγο και δεν πρόλαβε να κάνει όσα ήθελε.
__________________
είμαι εγώ βιονικός
άντρας άγριος, σωστός
σα ταυρί μπροστά ορμάω
και τους πάντες διαλάω
Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν μπορείτε να προσθέσετε νέα threads
Δε μπορείτε να απαντήσετε
Δεν μπορείτε να προσθέσετε συνημμένα
Δεν μπορείτε
BB code είναι σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας



Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 12:12.


Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.