«Σύνολο προσπαθειών στην εξάσκηση της Δημοκρατίας χωρίς περιορισμούς χρόνου, χώρου και άλλων φυσικών συνθηκών, με την χρήση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών, ή επικοινωνιών με την μεσολάβηση λογισμητήρων, επιπροσθέτως, αλλά όχι σε αντικατάσταση των παραδοσιακών «αναλογικών» διαδικασιών».

Ως «(’Αμεση) Δημοκρατία» εννοούμε το αρχέτυπο της αυθεντικής δημοκρατικής λειτουργίας, όπως μπορεί να εκδηλώνεται σε συγκεκριμένους χώρους, χωρίς την αναγκαστική παρεμβολή ενδιάμεσων επαγγελματιών της πολιτικής και όπου οι πολίτες μπορούν να λαμβάνουν τις βασικές πολιτικές αποφάσεις για τα θέματα που τους αφορούν.

Πραγματοποιώντας έρευνα τα τελευταία χρόνια για να συγγράψω το πρόσφατο βιβλίο μου με τον χαρακτηριστικό τίτλο ΑΝΤΙΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ – Η Νέα Κοινωνική Επανάσταση, βούτηξα στα βαθειά νερά του φαινομένου της αποκαλούμενης ”παγκοσμιοποίησης”. Διαπίστωσα, λοιπόν, ότι το όνειρο για μια ενιαία ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων ολόκληρης της οικουμένης χρονολογείται από πάρα πολύ παλιά.
Ακριβώς αυτήν την ανθρώπινη προσδοκία εκμεταλλεύονταν ανέκαθεν τα κάθε μορφής εξουσιαστικά κατεστημένα για να επεκτείνουν την ισχύ τους και να την καταστήσουν ακόμα και παγκόσμια. Έτσι εμφανίστηκε η χίμαιρα της παγκοσμιοποίησης.